Smaak (zintuig)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Smaak is één van de meest fundamentele zintuigen van mensen en sommige diersoorten. Het is de directe waarneming van een chemische samenstelling.

Bij mensen bestaat het smaakzintuig uit smaakpapillen, die 'smaakknoppen' bevatten en de reacties vervoeren via drie van de twaalf schedelzenuwen. De gezichtszenuw draagt smaaksensaties van voorste twee derde van de tong, terwijl de Nervus glossopharyngeus de smaaksensaties van het achterste één derde van de tong draagt. De Nervus vagus ontvangt de smaaksensaties van de rug van de mondholte. De informatie van de schedelzenuwen wordt verwerkt door het gustatory systeem.

[bewerk] Primaire smaken

Als algemene regel is de smaak een perceptie van de interactie van de fundamentele smaken van zoet, zuur, bitter, zout, en umami. De plaats van de stimulus op de tong is niet belangrijk, dit in tegenstelling tot wat veel mensen denken. Die bewering was gestaafd op verkeerde interpretatie van oud onderzoek.

De vijf basissmaken vormen slechts een deel van het waarnemen van smaak. Het proeven van de mens is voor een ander belangrijk deel een functie van de reukzin.

De primaire smaken zijn de smaken die je met je tong kunt waarnemen. Om iets helemaal te proeven moet je ook de secundaire smaken waarnemen, dit kan echter niet alleen met je tong, want ook, en vooral, je neus speelt hier een belangrijke rol bij.