Smart grid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De variatie in Windenergie wordt wel aangevoerd als excuus voor slimme netten, maar in werkelijkheid is windenergie juist goed te voorspellen

De term smart grid wordt gebruikt voor (toekomstige) technologieën om het elektriciteitsnet te beheren nu steeds meer apparaten worden aangesloten die lokaal een forse vraag of aanbod van stroom op het lokale net veroorzaken. Bijvoorbeeld een hele wijk waar iedereen zijn elektrische auto om 17:00 aan de lader hangt, of een wijk waar alle huizen zonnepanelen hebben, en er in de wijk veel meer wordt opgewekt, dan op dat moment verbruikt.

Dit betekent dat straks netbeheerders, producenten en consumenten hun verbruik vaker onderling moeten afstemmen. Dat is dan niet voor het regelen van centrales, maar om overbelasting van het lokale net te voorkomen. De term smart Grid is eigenlijk fout gekozen, omdat niet het net, maar juist aangesloten apparaten op automatisch geregeld worden. De term smart grid is daarom meer een aanduiding van wie er het meest belang bij heeft, de netbeheerder.

Oplossingen[bewerken]

Onder smart grid vallen verschillende soorten oplossingen, waar knelpunten in het net moeten worden opgevangen:

  • Aanbod reguleren - Wanneer het aanbod te veel dreigt te worden voor het lokale net, bijvoorbeeld de hele wijk met zonnepanelen.
  • Vraag reguleren - Wanneer het aanbod fluctueert kan dit worden opgevangen door de vraag op dezelfde manier te fluctueren. Dit kan door de prijs voor de consument aan te passen aan het aanbod. In een toekomstig huishouden zou de slimme meterkast, wanneer deze merkt dat de prijs gedaald is, een seintje aan de elektrische auto kunnen geven dat deze kan gaan opladen. Als dit op grote schaal gebeurt, blijven vraag en aanbod in balans ondanks dat het aanbod fluctueert.
  • Een echt voorbeeld zijn overbelaste netten in bijvoorbeeld Zuid-Afrikaanse steden. Daar worden slimme meters gebruikt om gebruikers af te sluiten, als de vraag te groot wordt.

Nederlandse slimme meters worden alleen gebruikt om wanbetalers op afstand af te sluiten. Daarnaast kunnen ze tot elk kwartier de verbruikte stroom doorgeven aan een centrale post van de netbeheerder.

De Nederlandse netbeheerders hebben voor de introductie van de ca 10 miljoen slimme meters een budget van ca 10 miljard. En hier en daar worden experimenten uitgevoerd met meer geavanceerde toepassingen in een wijk.

Matchen van vraag en aanbod[bewerken]

Het matchen van lokale vraag en aanbod wordt vaak aangevoerd als reden voor de introductie van slimme netten, maar dat is niet nodig. Nederlandse netbeheerders hebben een traditie van sterk over gedimensioneerde lokale netten, gebouwd op veel zwaarder gebruik in de toekomst. Ook bij veel lokaal opgewekte stroom, wordt het net nog steeds als een landelijk geheel geregeld met de al beschikbare centrales. Voor die centrales is de vraag wat lager bij veel lokale opwek.

Grote decentrale opwekkers, zoals exploitanten van windparken, moeten hun productie 24 uur van tevoren aanmelden. Ze zijn dus verplicht de opbrengst van hun 24 uur van tevoren te voorspellen. Dat blijkt heel goed mogelijk. Doordat deze decentrale opwek 24 uur van tevoren voorspeld wordt, kunnen de centrales daarop hun opwek vermogen aanpassen. In Nederland en de rest van de EU heeft duurzaam opgewekte stroom voorrang.

Zie ook[bewerken]