Snam Rete Gas
| Snam Spa | ||||
| Oprichting | 30 oktober 1941 | |||
| Eigenaar | Eni heeft 50% van de aandelen | |||
| Sleutelfiguren | Carlo Malacarne (CEO) | |||
| Werknemers | 6.112 (31 dec 2011) | |||
| Producten | aardgastransport | |||
| Sector | energie | |||
| Omzet | EUR 3.605 miljoen (2011) | |||
| Winst | EUR 978 miljoen (2011) | |||
| Marktkapitalisatie | EUR 12,4 miljard (31 dec 2010) | |||
| Website | (en) Snam website | |||
|
||||
Snam, staat voor Società NAzionale Metanodotti, is de eigenaar van het Italiaanse gastransportnetwerk. Het bedrijf is vergelijkbaar met de Gasunie in Nederland of Fluxys in België. Het bedrijf bezit pijpleidingen, gasopslagplaatsen en lng-terminals[1]
Inhoud |
Geschiedenis [bewerken]
Het bedrijf werd formeel opgericht op 30 oktober 1941. Vier Italiaanse bedrijven Ente Nazionale Metano, Eni, Salsomaggiore en Utilizzazione e Ricerca Gas Idrocarburati (Surgi) besloten tezamen Snam op te richten. Als belangrijkste taken van het bedrijf werden genoemd de aanleg en beheer van gaspijpleidingen en de distributie en verkoop van aardgas. Gas was reeds gevonden in het noorden van Italië en het leidingnetwerk van Snam groeide van 257 kilometer in 1957 naar 2.000 kilometer in 1952.
Medio jaren 50 richtte Snam twee dochterbedrijven op die zich gingen bezighouden met de technische aspecten van de aanleg van pijpleidingen, namelijk Snam Montaggi, welke in 1957 verder ging als Saipem en Snam Progetti.
Het netwerk werd in de daarop volgende twee decennia sterk uitgebreid. Het zuiden van Italië werd aangesloten op het netwerk en in 1980 lag er 15.000 kilometer aan pijpleidingen. De binnenlandse productie van aardgas was onvoldoende om aan de vraag te voldoen. In 1971 werd de eerste terminal in Panigaglia voor het gasvormig maken van lng geopend gevolgd door grote importleidingen om aardgas uit de Sovjet-Unie en Nederland aan te voeren. In 1983 werd de 2.475 kilometer lange Trans-Mediterranean pijplijn in gebruik genomen. Deze gaspijplijn loopt van Algerije, over de bodem van de Middellandse Zee, via Sicilië naar noord-Italië
Vlak voor de beursintroductie van het aandeel werd de naam veranderd in Snam Rete Gas. Op 6 december 2001 komt de eerste notering tot stand. De belangrijkste aandeelhouder is het Italiaanse energieconcern Eni met een belang van 52,5%.
In 2010 heeft Snam andere belangrijke gasbedrijven in Italië overgenomen Snam Rete Gas, GNL Italia, Stogit en Italgas. Het bedrijf betaalt hiervoor een bedrag van 4,5 miljard euro. Italgas, overgenomen van moedermaatschappij Eni, distribueert gas in ruim 1.100 Italiaanse gemeenten. Ongeveer een-derde van al het gas dat aan consumenten in Italië wordt geleverd, gaat door het distributienetwerk van Italgas.
Regulering van Snam [bewerken]
Bij de wet geregeld, is Snam een monopolist; zij beheert als enige het Italiaanse gasnet. Voor de vaststelling van haar tarieven, heeft de overheid de Autorità per l'energia elettrica e il gas, de autoriteit voor elektriciteit en gas als toezichthouder aangewezen. Tussen toezichthouder en Snam bestaat een spanningsveld; voor de uitvoering van haar taken wil het bedrijf een netwerk van hoge kwaliteit en met voldoende capaciteit. De toezichthouder toest, onder andere, de noodzaak van de investeringsvoorstellen en beslist over de tarieven die Snam haar klanten in rekening mag brengen. Deze structuur is in Europa niet uniek; in België en Nederland wordt een vergelijkbare systematiek toegepast met als belangrijkste verschil dat overheidsinstanties hier de enige aandeelhouders zijn.
Activiteiten [bewerken]
In 2010 werd in Italië iets meer dan 80 miljard m3 aardgas verbruikt; de grootste gebruikers zijn elektriciteitscentrales en consumenten. De binnenlandse productie is veruit onvoldoende om aan deze vraag te voorzien, volgens gegevens van BP was de Italiaanse aardgasproductie in 2010 7,6 miljard m3. Belangrijke buitenlandse gasleveranciers zijn Rusland, Algerije en Libië; zij leveren circa 50 miljard m3 gas op jaarbasis[2]. Op zeven plaatsen komt het gas Italië binnen, namelijk in Tarvisio, Gorizia en Passo Gries in het noorden, Mazara del Vallo en Gela op Sicilië en bij twee lng-terminals in Panigaglia en Rovigo (Cavarzere) bij Venetië. Het bedrijf vervoerd vanuit deze punten het gas via het hoofdleidingnetwerk van 31.000 kilometer naar diverse binnenlandse distributiepunten.
Hieronder een overzicht van financiële en operationele gegevens van Snam :[3]
| Omschrijving | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Omzet (in EUR miljoen) | 1.806 | 1.789 | 1.868 | 1.910 | 2.468 | 3.475 | 3.605 |
| Nettowinst (in EUR miljoen) | 524 | 448 | 594 | 530 | 732 | 1.106 | 978 |
| Gastransport (in miljarden m3) | 83,3 | 85,6 | 76,9 | 83,3 | 78,3 |
Externe link [bewerken]
- (en) Website Snam
Bronnen, noten en/of referenties
|
