Snuff

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Snuff of snuffseks is een sadistische ondervorm van necrofilie waarbij iemand seksueel genot beleeft aan het verkrachten en vermoorden van een ander persoon. De uitdrukking 'snuff' is afkomstig van het Engelse 'to snuff out', wat letterlijk het snuiten of doven van een (kaars)vlam betekent (het afdekken met een kap zodat er geen zuurstof meer bij de vlam komt). In bredere betekenis betekent het elimineren, of zich ergens van ontdoen. Het slachtoffer wordt dus geëlimineerd, zijn of haar leven wordt 'gedoofd'. Een dergelijke sadistische voorkeur is theoretisch niet ondenkbaar. Bij waar gebeurde lustmoorden en bij verscheidene seriemoordenaars speelt seksueel genot een grote rol bij het uitvoeren van gewelddadige handelingen.

Er zouden mogelijk illegale snuff-films bestaan, waarin echte verkrachtingen en moorden worden getoond. Hard bewijs dat commerciële snuff-films aantoont is nog nooit geleverd, hoewel er wel nep-snuff bestaat waarin met special effects een moord werd nagebootst.

Sarah Forsyth[bewerken]

In 2009 bracht de onder pseudoniem schrijvende Engelse ex-prostituee 'Sarah Forsyth' samen met ghostwriter Tim Tate het boek Slave Girl uit, in een Nederlandse vertaling ook verschenen als 'Mijn Leven in de Hel'. Hierin vertelt ze hoe zij op negentienjarige leeftijd vanuit haar woonplaats Gateshead naar Amsterdam kwam. Daar was haar een baan als leidster van een kinderdagverblijf in het vooruitzicht gesteld. Ze bleek in de val gelokt door een pooier. Die zette haar direct na aankomst gevangen en aan het werk op De Wallen. Forsyth vertelt in haar boek in die tijd betrokken te zijn geweest bij de opname van een snuff-film. Volgens haar getuigenis werden zij en een Vietnamees meisje genaamd Par opgenomen terwijl ze voor een videocamera mishandeld en verkracht werden. Tijdens diezelfde opname zou Par voor Forsyths ogen door haar hoofd zijn geschoten. Par zou niet hard genoeg hebben gewerkt naar de zin van hun Joegoslavische pooier Gregor, die middels de opname alsnog grof aan haar wilde verdienen.[1]

Opgenomen moorden[bewerken]

Hoewel commerciële snuff-films niet zijn aangetroffen, zijn er wel gevallen bekend waarin verkrachtingen of (lust)moorden zijn gefilmd en soms ook verspreid via bijvoorbeeld internet. Voorbeelden van gefilmde moorden zijn:

  • De moord van Armin Meiwes op Bernd Jürgen Armando Brandes in 2001 werd door de eerste op video vastgelegd. Meiwes vermoordde en kannibaliseerde Brandes op diens verzoek.
  • In 2008 filmden Viktor Sayenko en Igor Suprunyuck (de Dnepropetrovsk maniacs) de moord op een 48-jarige Oekraïner, waarbij deze met een hamer werd doodgeslagen.
  • In 2012 werd een filmpje online geplaatst waarin een Aziatische man vermoord werd waarna zijn hoofd en ledematen werden afgesneden, delen van zijn lichaam werden opgegeten, en seksuele handelingen met de lichaamsdelen plaatsvonden. De verdachte, Luka Magnotta, zit momenteel vast in afwachting van zijn proces.

In het geval van Armin Meiwes en Luka Magnotta kan men van lustmoorden spreken en komt het materiaal in de buurt van de definitie van een snuff-film.

Strafbaarheid[bewerken]

Hoewel het maken van snuff-films uiteraard strafbaar is, geldt er in de meeste landen geen specifieke strafbaarstelling voor verspreiding en bezit vergelijkbaar met kinderporno.

Nep-snuff en films waarin snuff een thema is[bewerken]

In de jaren tachtig verscheen er een zevendelige exploitatie-horrorfilmserie uit Japan genaamd ギニーピッグ (Ginī Piggu), in het westen ook bekend als de Guinea Pig-serie. Daarvan zijn de eerste twee delen Akumano Jikken (The Devil's Experiment) en Chiniku no hana (Flower of Flesh and Blood) opzettelijk zodanig gefilmd om zo veel mogelijk op een echte snuff-film te lijken. Acteur Charlie Sheen kreeg laatstgenoemde film in 1991 voor ogen en bracht de FBI op de hoogte omdat hij dacht dat het echte snuff betrof.[2] Mede na het zien van een volgende, bijbehorende opname genaamd Guinea Pig 2: The Making of Guinea Pig 1 liet de dienst zich ervan overtuigen dat de Guinea Pig-serie simpelweg een overtuigend staaltje van special effects vormde.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Sarah Forsyth - Mijn Leven in de Hel, 2009, Arena Amsterdam
  2. Snopes.com - snuff