Soechoj Su-11

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Soechoj Su-11 Fishpot-C
Algemeen
Rol onderscheppingsjager
Bemanning een
Varianten Su-11, Su-11U
Status
Eerste vlucht 1961
Aantal gebouwd 108
Gebruik Sovjet-Unie
Afmetingen
Lengte 18,29 m
Hoogte 4,88 m
Spanwijdte 8,43 m
Vleugeloppervlak 34 m²
Gewicht
Leeggewicht 9.000 kg
Krachtbron
Motor(en) Lyulka AL-7F-1 turbojet
Stuwkracht 96 kN
Prestaties
Topsnelheid Mach 1,8 ; 1.980 km/h
Vliegbereik 1.125 km
Actieradius 500 km
Dienstplafond 17.000 m
Bewapening
Raketten R-98 (AA-3 Anab) lucht-luchtraketten
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Soechoj Su-11 (Russisch: Су-11) (NAVO-codenaam: Fishpot-C) was een onderscheppingsjager gebruikt door de Sovjet-Unie en ontworpen door Soechoj.

Ontwikkeling[bewerken]

De Su-11 was een opgewaardeerde versie van de Soechoj Su-9 onderschepper. Toen de fundamentele tekortkomingen van de Su-9 herkend werden, begon Soechoj aan de Su-11, welke voor het eerst vloog in 1961 als T-47 prototype.

De Su-11 deelde de deltavleugel, staartvleugels, sigaarvormige romp en ronde luchtinlaat met de Su-9, maar had een langere neus om de krachtigere 'Oryol' radar plaats te bieden. Een krachtigere Lyulka Al-7F-1 turbojet werd geïnstalleerd met 9,8 kN meer naverbrander stuwkracht. De Su-11 is te onderscheiden van de Su-9 door de externe brandstofleidingen bovenop de romp, achter de cockpit.

De Su-9's K-5 raketten werden vervangen door een paar R-98 (AA-3 Anab) wapens, meestal een R-98MR semi-actieve radar en een R-98MT infraroodgeleide. Net als veel andere onderscheppers van die tijd had hij geen kanon. Zelfs met de superieure radar bleef de Su-11 erg afhankelijk van de grondgestuurde onderschepping om naar het doel geleid te worden.

De productie van de definitieve Su-11-8M begon in 1962, maar door ontwikkelingsproblemen en ongelukken, vertraagde de uitlevering, en de eerste squadrons kregen hun toestellen in 1964. De productie eindigde in 1965, nadat er ongeveer 108 toestellen waren gebouwd, al wordt aangenomen dat er ook een aantal Su-9's zijn omgebouwd tot Su-11 standaard.

Soechoj OKB beschouwde de Su-11 als een mislukking, zwaar inferieur aan de veel betere Su-15 'Flagon'. Toch bleven er exemplaren in gebruik tot in ongeveer 1983.

Een trainer versie, de Su-11U Maiden, werd ook ontwikkeld. Net als de Su-9U dat hij volledige bewapening en radarsystemen voor trainingsdoeleinden. Doordat de tweede zitplaats de toch al slechte brandstofvoorraad nog verder reduceerde, was hij niet bedoeld voor oorlogsgebruik.