Soester Duinen
De Soester Duinen is een zandverstuiving, in de gemeente Soest in de Nederlandse provincie Utrecht, die deel uitmaakt van de Utrechtse Heuvelrug. De Provinciale weg 413 van Soest naar Soesterberg splitst de Soester Duinen in de Lange Duinen en de Korte Duinen. Bij de spoorwegovergang over de lijn Utrecht-Amersfoort ligt het villadorp Soestduinen.
Na de vorming van de Utrechtse Heuvelrug door het landijs in de voorlaatste ijstijd, het Saalien, is er in de laatste ijstijd, het Weichselien, een pakket zand (dekzand) afgezet door de wind. Toen het ijs zich terugtrok ontstonden bossen en heidevelden. Door het plaggen van de heide en overbegrazing raakte de grond vegetatieloos en begon het zand te stuiven. Na de introductie van kunstmest werd minder geplagd, en heroverden de bossen terrein. De Korte en Lange Duinen zijn vrijwel niet bebost en vormen twee actieve stuifzandgebieden. [1] Tegenwoordig is speciaal beheer nodig om het stuifzand in de Soesterduinen te behouden, zoals het verwijderen van vegetatie.
De Lange en Korte Duinen horen bij de laatste gebieden in Nederland waar actief stuifzand over een groot oppervlak voorkomt. Dit maakt het tot een aardkundig waardevol gebied. In 1997 zijn de Lange en Korte Duinen door de provincie Utrecht tot aardkundig monument verklaard. [2]
De Soester Duinen zijn eigendom van de gemeente Soest.
|
Externe link
Noten |
