Soft-synth

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een softwaresynthesizer of soft-synth is een zogenaamde synthesizer-emulator: computersoftware die een synthesizer kan simuleren op een computer.

De opkomst van meer processorkracht in computers heeft tot een sterke opmars van de soft-synth geleid, evenals de grotere mogelijkheden en verbeterde klanken. Soft-synths zijn goedkoper en mobieler dan hardware soundmodules, en kunnen optimaal gebruik maken van het beeldscherm. De meeste soft-synths zijn gebaseerd op samples, en hebben soms meer mogelijkheden dan hardware-synths vanwege de grotere limiet in geheugen en opslag.

Softwaresynthesizers zijn er in verschillende soorten en maten. Ze kunnen worden gebruikt als stand-alone applicatie maar bijvoorbeeld ook als een (VST) audio-plug-in die gekoppeld wordt aan een software sequencing-pakket zoals Cubase of Logic.

De werking is nagenoeg hetzelfde als een geluidskaart. Verschil is dat soft-synths een CVE nodig hebben die krachtig genoeg is, anders gaat het geluid bijvoorbeeld 'haperen' of achterlopen (latency). Dit zal bij een hardware-synth niet zo snel het geval zijn omdat de apparatuur gemaakt is voor één taak en beter geïntegreerd. Ander verschil is dat bij de soft-synth de geluiden bewerkt en opgeslagen worden op de computer zelf. Daarnaast dient men beschikking te hebben over een aan de computer gekoppeld extern keyboard of MIDI-controller om de geluiden af te spelen.

Nagemaakte synthesizers[bewerken]

Er is een aantal populaire hardware-synthesizers die uit productie zijn, maar worden geëmuleerd als soft-synth. De emulatie omvat vaak ook afbeeldingen van de originele hardware, zoals knoppen en display. Er zijn emulators die de originele patches van dat instrument kunnen importeren. Populaire synthesizers zoals de Minimoog, Yamaha DX7, Korg M1, Prophet-5, Oberheim OB-X, Roland Jupiter-8, ARP 2600 en vele andere klassiekers zijn nagemaakt als softwaresynthesizer.

Bekende softwaresynthesizers[bewerken]