Sokkel (geologie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Met sokkel (beter bekend onder de Engelse naam basement), grondgebergte, kristallijn moedergesteente of kristallijn basement wordt in de geologie het hardere gesteente aangeduid dat onder afzettingsgesteentes, gesedimenteerd in bekkens, te vinden is. Dit is doorgaans metamorf gesteente, stollingsgesteente of een combinatie.

In Europa komt dit er meestal op neer dat alle gesteentes ouder dan het Perm als sokkel of basement worden aangeduid, omdat deze tijdens de Hercynische orogenese zijn gedeformeerd en/of gemetamorfoseerd.

Als ergens de sokkel aan het oppervlak komt, spreekt men van een geologisch massief. Deze zijn het gevolg van tektonische opheffing ter plaatse. Meestal zijn de jongere sedimentaire gesteenten op deze plek weggeërodeerd.

De term is eigenlijk verouderd, de afgelopen decennia is door geologisch onderzoek gebleken dat het wel erg gemakkelijk is alle metamorfe of stollingsgesteentes over één kam te scheren. Het onderscheid wordt dan ook vooral gebruikt in de sedimentologie en exploratiegeologie; metamorf gesteente is niet interessant genoeg voor olie- en gaswinning en bevat geen sedimentaire structuren.