Sophie de Schaepdrijver

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Sophie de Schaepdrijver (Kortrijk, 11 september 1961) is een Belgische historica. Zij publiceert over migratie, 19e-eeuwse steden, nationalisme, cultuur en de Verenigde Staten.

De Schaepdrijver studeerde geschiedenis aan de Vrije Universiteit Brussel (1979-1983) en het European University Institute te Florence (1983-1986).

Levensloop[bewerken]

In 1983 trok ze naar Amsterdam, waar ze les gaf aan de Vrije Universiteit Amsterdam en verbonden was aan de Amsterdamse School voor Sociaal-wetenschappelijk Onderzoek. In 1990 promoveerde zij bij Prof Dr J. Goudsblom met een bekroond proefschrift Elites for the Capital? Foreign Migration to mid-nineteenth-century Brussels.

Zij doceerde moderne Europese geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen (1990-1991) en aan de Rijksuniversiteit Leiden (1991-1995).

Ze vertrok naar de Verenigde Staten om college te geven aan het National Humanities Center (1995-1996), de New York University (1996-2001) en de Princeton University (1999-2000).

Sinds 2000 doceert ze moderne Europese geschiedenis aan de Pennsylvania State University.

In 2012 werd ze door de stad Brugge tot curator benoemd voor de activiteiten die door deze stad worden georganiseerd ter herdenking van de Eerste Wereldoorlog.

Werken (selectie)[bewerken]

  • De Groote Oorlog - Het Koninkrijk België tijdens de Eerste Wereldoorlog, Antwerpen - Amsterdam, Atlas, 1997.
  • Taferelen uit het burgerleven: essays en aantekeningen, 2001
  • Gent: een stadsmuseum in Vlaanderen, 2002
  • Erfzonde van de twintigste eeuw - Notities bij '14-'18, 2013, Houtekiet - Atlascontact, ISBN 978-9089242624

Prijzen[bewerken]

Externe link[bewerken]