Sovjet-Russische bezettingszone in Duitsland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Geschiedenis van Duitsland

Germanen
Grote Volksverhuizing


Middeleeuwen
Frankische Rijk (5e eeuw-843)
Oost-Frankenrijk (843-962)
Heilige Roomse Rijk (962-1806)


Vorming van een natie
Rijnbond (1806-1813)
Duitse Bond (1815-1866)
Noord-Duitse Bond (1866-1871)


Het Duitse Rijk
Duitse Rijk (1871-1943/1945)

Duitse Keizerrijk (1871-1918)
Weimarrepubliek (1918-1933)
Nazi-Duitsland (1933-1945)

Groot-Duitse Rijk (1943-1945)


Het na-oorlogse Duitsland
Geallieerde bezettingszones (1945-1949)

Amerikaanse bezettingszone
Britse bezettingszone
Franse bezettingszone
Sovjet-Russische bezettingszone

Verloren Duitse provincies in het oosten

Verdrijving van Duitsers na WO II

Protectoraat Saarland(1947-1956)
Verdeeld Duitsland (1949-1990)

Bondsrepubliek Duitsland
Duitse Democratische Republiek

Duitse hereniging (1990)


Het hedendaagse Duitsland
Bondsrepubliek Duitsland (1990-heden)

Sovjet-Russische bezettingszone getoond binnen de vooroorlogse grenzen van Duitsland
Sovjet-Russische bezettingszone getoond binnen de vooroorlogse grenzen van Duitsland

De Sovjet-Russische bezettingszone (Russisch: Советская зона Германии, Sovetskaja zona Germanii), kortweg SBZ, was een van de vier Geallieerde bezettingszones in Duitsland in de periode 1945-1949. Met het uitroepen van de Duitse Democratische Republiek (DDR) in 1949 hield het directe Sovjetbestuur op. De term SBZ is echter nog lang gebruikt omdat de DDR buiten het Oostblok niet erkend werd.

Inhoud

[bewerk] Chronologie

[bewerk] 1945

Met de onvoorwaardelijke capitulatie van Nazi-Duitsland op 8 mei werd de Tweede Wereldoorlog in Europa beëindigd. De belangrijkste overwinnaars, de Sovjet-Unie, de Verenigde Staten en Groot-Brittannië namen op 5 juni de regeringsmacht in Duitsland officieel over en stelden de bezettingszones in Duitsland in. Later werd ook een zone aan Frankrijk toegewezen. De gebieden ten oosten van de Oder-Neissegrens werden toegewezen aan Polen en de Sovjet-Unie en maakten geen deel meer uit van Duitsland. De Duitse bevolking werd uit deze gebieden verdreven.

Het is nooit de bedoeling geweest dat het resterende deel van Duitsland verdeeld zou worden. De vier bezetters zouden met elkaar samenwerken, maar de samenwerking met de Russische bezetters bleef niet lang standhouden.

Op 9 juni werd het Sovjetbestuur voor Duitsland (SMAD) opgericht. Dit bestuur zetelde in Berlijn-Karlshorst. De Amerikanen en Britten hielden grote delen van de Sovjetsector bezet. Deze gebieden werden begin juli ontruimd. In ruil daarvoor konden zij de westelijke sectoren van Berlijn bezetten.

Binnen de Sovjetzone werden politieke partijen weer toegelaten. De SPD, de KPD, de CDU en de LDPD werden opgericht. Zij werkten samen in een Anti-fascistisch Blok.

In dit jaar werd ook de Volkspolizei opgericht en de Freie Deutsche Gewerkschaftsbund (FDGB), de eenheidsvakbond.

Op 9 juli werden de deelstaten Mecklenburg-Voor-Pommeren, Saksen, Saksen-Anhalt, Brandenburg en Thüringen opgericht, waarmee de vooroorlogse structuur van vorstendommen werd opgeheven.

[bewerk] 1946

Op 7 maart werd de Freie Deutsche Jugend (FDJ) opgericht. Dit was de officiële jeugdbeweging, waar later bijna alle jongeren in de DDR lid van waren.

Op 21 en 22 april werden de KPD en de SPD onder druk van de SMAD samengevoegd tot Sozialistische Einheitspartei Deutschlands (SED). Dit was de latere regeringspartij in de DDR. Wilhelm Pieck (KPD) en Otto Grotewohl (SPD) werden tot voorzitter verkozen. Op 23 april verscheen de eerste uitgave van de krant Neues Deutschland, het partijblad van de SED.

[bewerk] 1947

Op bevel van de SMAD (11 juni) werd de Deutsche Wirtschaftskommission (DWK) opgericht als eerste stap naar de inrichting van een planeconomie.

Op 6 en 7 december kwam in Oost-Berlijn het eerste Duitse Volkscongres bijeen. Dit Volkscongres was niet door verkiezingen gelegitimeerd.

[bewerk] 1948

Het tweede Duitse Volkscongres kwam op 17 en 18 maart bijeen en besloot een Duitse Volksraad in te stellen die de opdracht kreeg een grondwet op te stellen voor een Duitse Democratische Republiek. Aan deze Volksraad namen naast de SED ook de CDU en de LDPD deel.

Op 20 maart verliet de Sovjet-Unie de Geallieerde Controleraad, waarmee het gemeenschappelijke geallieerde bestuur over Duitsland ophield te bestaan.

Op 20 juni voerden de westelijke geallieerden in hun bezettingszones de D-mark in. Op 23 juni werd de D-mark ook in West-Berlijn ingevoerd. Als reactie hierop stelde de Sovjet-Unie de blokkade van Berlijn in. Van 24 tot 28 juni werd in de Sovjetzone een eigen munteenheid ingevoerd.

[bewerk] 1949

Op 15 en 16 mei vonden de eerste verkiezingen plaats voor het Duitse Volkscongres. Deze verkiezingen werkten met het principe van eenheidslijsten, waarbij de samenstelling door de kiezers niet te beïnvloeden was.

Op 23 mei werd de Bondsrepubliek Duitsland in de westelijke bezettingszones opgericht.

Van 29 mei tot 3 juni vond het Duitse Volkscongres plaats. De deelnemers kozen een Duitse Volksraad. Op 30 mei stemde het Duitse Volkscongress éénstemming in met de grondwet voor een Duitse Democratische Republiek.

Op 7 oktober stelde de Duitse Volksraad als provisorische Volkskammer de grondwet in kracht en richtte daarmee de Duitse Democratische Republiek op.

[bewerk] Militaire gouverneurs


 
Persoonlijke instellingen