Spaanse Hoogvlakte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Spaanse Hoogvlakte of meseta (Spaans: Meseta central) is het oudste gedeelte van het Iberisch Schiereiland en wordt gevormd door een hoogplateau. Het vindt zijn oorsprong in een bergketen gevormd tijdens de Hercynische orogenese. Na een periode van erosie van dat gebergte ontstond de meseta zoals we die nu kennen tijdens de Alpiene orogenese en de kwartaire erosie en sedimentatie. De meseta is gemiddeld ongeveer 600 meter hoog.

De hoogvlakte wordt doorsneden door het Castiliaans Scheidingsgebergte, dat het gebied historisch in Oud- en Nieuw-Castilië verdeelt. De hoogvlakte wordt omringd door het Cantabrisch Gebergte in het noorden, het Iberisch Randgebergte in het oosten, de Sierra Morena in het zuiden en de Extremadura en de bergen van noordelijk Portugal in het westen.

schapen op de meseta

Trivia[bewerken]

Het klimaat op de meseta wordt wel omschreven als nueve meses de invierno, tres meses de infierno: negen maanden winter en drie maanden hel.