Specifieke stoot

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De specifieke stoot of specifieke impuls is de tijdsduur gedurende welke 1 kg reactiemassa een stuwkracht kan opwekken van 1 kilogramkracht (9,81 newton). Of ook wel: het aantal newton stuwkracht dat een verbruik van 1 kg reactiemassa per seconde kan opwekken. De eenheid is in het eerste geval seconde, en in het tweede geval wordt de grootheid vermenigvuldigd met g, en is dan in m/s, de effectieve uitstootsnelheid (effective exhaust velocity).

Dit is een belangrijke eigenschap van een raketbrandstof/reactiemotor. Deze grootheid is een parameter in de raketvergelijking van Tsiolkovski; de vergelijking laat zien dat voor het uitvoeren van maneuvres de verhouding tussen beginmassa en eindmassa zeer sterk kan afhangen van de specifieke stoot: hoe groter de specifieke stoot hoe lager (gunstiger) deze verhouding.

Hieronder een aantal voorbeelden:

Al naar gelang de geraadpleegde bron worden voor diverse combinaties wisselende getallen opgegeven; de specifieke stoot is namelijk afhankelijk van het ontwerp van de gebruikte motor.

Bij de chemische raketmotoren (waarbij de brandstof zowel de energie levert als de reactiemassa) geldt in principe hoe hoger de specifieke stoot hoe beter. Bij systemen waarbij andere energie gebruikt wordt, zoals zonne-energie, heeft een zeer hoge specifieke stoot ook een nadeel, nl. een hoog energieverbruik in verhouding tot de stuwkracht.

zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]