Sphinx eremitus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sphinx eremitus
Sphinx eremitus sjh.JPG
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)
Klasse: Insecta (Insecten)
Orde: Lepidoptera (Vlinders)
Familie: Sphingidae (Pijlstaarten)
Geslacht: Sphinx
Soort
Sphinx eremitus
(Jacob Hubner, 1823)
Afbeeldingen Sphinx eremitus op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Sphinx eremitus is een soort in de taxonomische indeling van de Lepidoptera (Vlinders). De borstkas, de buik en de vleugels van de vlinder zijn bedekt met schubben. De vlinder gebruikt een roltong om zich te voeden met bloemennectar.[1] Zowel mannetjes als vrouwtjes leven relatief lang (10 tot 30 dagen). Tijdens een vlucht kan de lichaamstemperatuur van de vlinder oplopen tot 40°C. De vlinder onderscheidt zich door zijn snelle, aanhoudende vliegvermogen. De vrouwtjesvlinders leggen doorschijnende groene eieren. De eieren zijn meestal enkelvoudig gelegd. Ei-ontwikkeling varieert sterk, van 3 tot 21 dagen.[1][2]

Het dier komt uit het geslacht Sphinx en behoort tot de familie Sphingidae (Pijlstaarten). Sphinx eremitus werd in 1823 beschreven door Jacob Hubner.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Pittaway, A. R., The hawkmoths of the western Palaearctic, Harley Books & Natural History Museum, London, 1993 ISBN 0-946589-21-6.
  2. Scoble, Malcolm J., The Lepidoptera: Form, Function and Diversity (2nd edition), Oxford University Press & Natural History Museum, London, 1995 ISBN 0-19-854952-0.