Spinning (sport)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een spinningles

Spinning is staand of zittend fietsen op een speciale hometrainer. Dit kan op eigen gelegenheid, thuis of in zalen, alsook onder leiding van een spinninginstructeur in een fitnesscentrum.

Tijdens de workout wordt de weerstand van de hometrainer aangepast, afhankelijk van het tempo en de soort oefening. De oefeningen bestaan uit onder andere een (staande of zittende) vlakke weg, een (staande of zittende) heuvel en sprints (of combinaties daarvan). Door wisselende belasting en verschillende zit- en stahoudingen worden hart, longen en beenspieren getraind. De weerstand die de machine geeft kan per individu verschillend ingesteld worden, hij of zij bepaalt zelf de zwaarte van de training en controleert de inspanningen eventueel met een hartslagmeter.

De Amerikaan Johnny Goldberg, een professioneel atleet en wielrenner, vechtsportspecialist en personal-fitnesstrainer, stopte in 1989 met sport omdat hij meer bij zijn zwangere vrouw thuis wilde zijn. Om binnenshuis te kunnen bewegen bouwde hij een speciale stationaire fiets waarop hij staand en zittend kon trainen.

Na jarenlang spinning alleen ontwikkeld te hebben, stichtte hij in 1992 met een studievriend, John Baudhuin, het bedrijf Mad Dogg Athletics te Venice, Californië, om meer geld te kunnen verdienen met het spinningidee. De eerste 150 fietsen werden door de twee Johnny's met de hand gemaakt. In 1992 werd spinning met succes gelanceerd in fitnesscentra in de Verenigde Staten. Daarna werkte men samen met een fietsenproducent om stationaire fietsen te maken. Het spinningconcept wordt anno 2013 aangeboden in sportscholen in ca. 60 landen.

Effect van de oefeningen[bewerken]

Spinning zorgt, net als andere trainingsactiviteiten, voor het sterker maken van het hart, het groter maken van de longinhoud zodat er meer zuurstof kan worden opgenomen, een regelmatige bloedsomloop, zodat de spieren beter worden doorbloed, het elastischer maken van de spieren zodat verzuring en aanhechtingspijnen minder voorkomen. Bil- been- en rugspieren worden veelvuldig gebruikt en dus getraind door het steeds veranderen van positie op de fiets.

De machine[bewerken]

Een stationaire fiets met een X-vormig frame voorzien van een (ongeveer) 20 kilo wegend vliegwiel. De stationaire fiets trapt door (ook wel "doortrapper" genaamd), het heeft dus geen vrijloop zoals normale hometrainers. Op het stuur of in het frame zit een knop waarmee de weerstand verhoogd en verlaagd kan worden en waarmee geremd kan worden. Het zadel en het stuur zijn in hoogte en tevens naar voren en achteren te verstellen zodat voor iedereen de juiste fietshouding gevonden kan worden. Het stuur is een combinatie van een ossekopstuur en een ligstuur (zonder ligsteunen voor de ellebogen).

Trappers zijn enerzijds voorzien van een SPD-sluiting en anderzijds van toeclips. Het is dus mogelijk met fietsschoenen of met gewone sportschoenen deel te nemen aan een spinningles. De fiets is voorzien van één of twee bidonhouders.

Vergelijking met fietsen[bewerken]

Belangrijke verschillen tussen pedaleren op een spinningtoestel enerzijds en fietsen of wielrennen anderzijds zijn dat men op het toestel niet hoeft te sturen, dat er geen wind is (dus ook nooit tegenwind, maar evenmin afkoeling door rijwind) en men bijvoorbeeld veel langer staand op de pedalen kan trainen en zo de kuitspieren kan belasten: de training wordt bij spinning vooral beperkt door de eigen fysieke en fysiologische grenzen en niet mede door omstandigheden van weg of weer.

Merkenrecht[bewerken]

Sinds 1995 zijn SPIN, SPINNING en SPINNER door Mad Dogg Athletics Inc. wereldwijd geregistreerd als merken. In april 2008 eiste deze Amerikaanse firma daarom in kort geding bij de rechtbank te Den Haag met een beroep op het merkenrecht een verbod van het gebruik van deze woorden door de Nederlandse fietsenfabrikant Batavus voor het aanduiden van een bepaald type fiets.