Spleetschildpad

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Spleetschildpad
IUCN-status: Kwetsbaar[1] (1996)
Spleetschildpadden in gevangenschap.
Spleetschildpadden in gevangenschap.
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Testudines (Schildpadden)
Onderorde: Cryptodira (Halsbergers)
Familie: Testudinidae (Landschildpadden)
Geslacht: Malacochersus
Soort
Malacochersus tornieri
(Siebenrock, 1903)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

De spleetschildpad[2] (Malacochersus tornieri) is een schildpad uit de familie landschildpadden (Testudinidae). Een andere benaming is ook wel pannenkoekschildpad, en het is de enige soort uit het geslacht Malacochersus. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Siebenrock in 1903. Oorspronkelijk werd de naam Testudo tornieri gebruikt.[3]

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

Deze soort bereikt een maximale schildlengte tot bijna 18 centimeter.[4] De naam is te danken aan het platte rugschild, waardoor de schildpad een wat 'geplet' uiterlijk heeft; tussen het buik- en rugschild ontstaat een 'spleet' waar de kop en poten van het dier uitsteekt. Het platte schild heeft een overwegend bruine kleur, en iedere grote hoornplaat op de rug heeft een meestal prachtige gele, ster-achtige tekening, die echter wel variaties kent. De stevige klauwen worden gebruikt om holletjes te graven onder stenen om zich te verbergen tijdens de nacht.

Leefwijze[bewerken]

Het voedsel bestaat uit deze grassen, zowel groene als verdorde planten worden gegeten en ook vetplanten staan op het menu.

Voortplanting[bewerken]

Het legsel bestaat meestal uit één enkel ei.

Voorkomen en habitat[bewerken]

De spleetschildpad komt voor in delen van Afrika en leeft in de landen Kenia en Tanzania. Het is een zeer goed klimmer die op rotsige hellingen leeft. De habitat bestaat uit droge steppe-achtige gebieden met een heuvellandschap met grassen als vegetatie en een rotsige bodem om zich te kunnen verstoppen. In al te droge tijden houdt de schildpad een zomerrust onder stenen om weer tevoorschijn te komen bij vochtiger omstandigheden. De soort is beschermd en staat op de CITES lijst.

Verdediging[bewerken]

Als de schildpad verstoord wordt, kruipt het dier in een rotsspleet en zet zich vast waardoor een predator er niet meer bij kan. Vroeger werd gedacht dat het dier zich, net zoals ook veel padden en sommige hagedissen doen, vol kon blazen met lucht, maar het blijkt dat ze het schild iets kunnen draaien, wat ongeveer hetzelfde effect geeft. Het schild is daarnaast vrij zacht zodat het goed tegen het oppervlak kan worden gedrukt en veel weerstand geeft.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. (en) op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 112 - 113 ISBN 90 274 8626 3.
  3. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database – Malacochersus tornieri
  4. C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour. Turtles of the World

Bronnen

  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Malacochersus tornieri - Website Geconsulteerd 19 augustus 2012
  • (nl) Bernhard Grzimek - Het leven der dieren deel VI: Reptielen - Pagina 112 - 113 - Kindler Verlag AG - 1971 - ISBN 90 274 8626 3
  • (en) Fritz, U. & P. Havaš (2007) - Checklist of Chelonians of the World - Website
  • (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website