Spookslot (Efteling)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Attracties in Anderrijk

Fata Morgana · Piraña · Spookslot · Bobbaan · Roeivijver · Kanovijver · PandaDroom

Spookslot
Exterieur van het Spookslot
Exterieur van het Spookslot
Algemene informatie
Locatie Efteling, Vlag van Nederland
Soort attractie Spookhuis
Walkthrough
Animatronicsshow
Bouwer(s) Merkx BV
Opdrachtgever De Efteling
Status Geopend
Opening 10 mei 1978[1]
Thema Horror
Eigenschappen
Ritduur 15 minuten
Onride foto Niet aanwezig
Wachtrij
Snelpas Niet aanwezig
Single riders-rij Niet aanwezig
Baby switch Niet aanwezig
Voorshow Niet aanwezig
Website
Portaal  Portaalicoon   Attractieparken
Hoofdshow
Scène uit de hoofdshow
Angstaanjagende ontdekkingen in de gang wanneer men het slot betreedt

Het Spookslot is een spookhuis in attractiepark de Efteling en is ingericht als animatronicsshow en walkthrough. Het ligt in het Anderrijk en was de eerste grote attractie buiten het Sprookjesbos.

Ontwerp[bewerken]

Het ontwerp van Ton van de Ven toont de ruïne van een ooit luisterrijk oud-Keltisch kasteel. Wat rest zijn de hoofdingang, de toren met daarvoor een kleine begraafplaats en verwijzingen naar een aangebouwde kapel. De kloostertuin van de hoofdshow is gebouwd in gotische stijl. Zowel het exterieur als het interieur zijn, naast de meer historische bouwstijlen, gegoten in de stijl van Anton Pieck.

In de buitenkant van het Spookslot zijn diverse gezichten verwerkt. Het grootste gezicht wordt gevormd door de entree zelf: twee vensters boven de hoofdingang vormen de ogen en de entreepoort fungeert als mond die de bezoeker 'opslokt'. In een van de vensters bevindt zich een 'traanklier': als het regent, sijpelt hier hemelwater door.

Geschiedenis[bewerken]

Op 24 juli 1976 werd in het Brabants Dagblad de eerste aankondiging gedaan van de bouw van Europa's grootste spookslot in de Efteling in Kaatsheuvel. Het artikel vermeldde dat de ruïne licht hellend zou komen te staan op een heuvel tussen het Sprookjesbos en de roei- en kanovijver. De geschatte kosten van de bouw bedroegen 2,5 miljoen gulden (ruim 1,1 miljoen euro), waarmee de attractie de duurste ging worden die de Efteling tot dan toe had gebouwd.

De bouw van het complex nam ruim anderhalf jaar in beslag. De uiteindelijke kosten bedroegen ruim 3,5 miljoen gulden (1,6 miljoen euro).

De officiële opening van het Spookslot vond plaats op 10 mei 1978 door toenmalig staatssecretaris van Economische Zaken, dhr. Th. M. Hazekamp. Twee dagen later werd op de televisie een special uitgezonden met in de hoofdrol de Engelse zangeres Kate Bush. Het was haar allereerste televisieoptreden. De opnames vonden onder meer plaats in en rondom de te openen spookruïne.

Attractie[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De attractie is een gecombineerde walkthrough, een attractie waar men doorheen wandelt en animatronicsshow. Na het betreden van het slot door de hoofdingang, loopt men door een donkere gang waar men vreemde ontdekkingen doet. Men maakt onder andere kennis met een aantal bewegende schedels en een jammerende man. Daarna komt men in een ronde zaal waar om de 10 minuten het verhaal wordt verteld waar de hoofdshow over gaat. Daarna wordt het licht gedimd in de ronde zaal, de kroonluchter die door een apenarm op zijn plek wordt gehouden, slingert heen en weer. Dan klinken er raadselachtige sitargeluiden, gerinkel van bellen en gegrom van een monster. En dan plots verlicht het plafond en er verschijnen vlederikken. Die duiken net tot het plafond naar beneden tot het plots onweert, de vlederikken verdwijnen, het licht weer aan gaat, en de kandelaar weer stil hangt. Als men weer een smallere gang in gaat, komt met bij een schim van de oosterse geest, die in een kleermakershouding zit met een glazen bol op zijn schoot. De geest zijn ogen staren dan naar de bol, waarin plots een gezicht verschijnt van een mooi oriëntaals meisje. Haar lieve gezichtje verandert echter onder begeleiding van luide onweersgeluiden in een vals lachende schedel, waarna een luid gelach door de hal en de ronde zaal schalt. Dan moet men wachten tot de deuren met een vreemd teken openen. Dan gaat men naar binnen en betreedt de kijkruimte van de Hoofdshow (Kloosterruine). Als de deuren weer sluiten en men kijkt door de ruiten naar de met weinig licht beschenen hoofdshow (kloosterruïne), gaat het licht in de ruimte waar men staat uit.

De hoofdshow start met het ruisen van de wind en het luiden van de klok. Aan het klokkenkoord bengelt het lijk van de tuinman die, volgens het verhaal, de boze heks Visculamia betrapte toen zij vermomd als jonge maagd de burggraaf Van Capelle van Kaatsheuvel zijn sprookjes wilde afnemen. Nadat de klok twaalf maal heeft geslagen, verschijnen in een raam boven in het kloostergebouw drie oude mannen, die weeklagen over het gebeuren. Volgens het verhaal zijn het drie rechters die Visculamia tot de brandstapel veroordeelden. Wanneer de rechters verdwenen zijn, wandelen er in de monnikengang onder hen vijf gezichtsloze monniken met kaarsen langs, een gregoriaans lied zingend. Aan het einde van de gang, verdwijnen ze in het klooster. Later verschijnen de drie mannen af en toe even terug.

Wanneer de deur achter hen is dichtgevallen, verschijnt er in de catacomben onder de monnikengang een groene, zwevende viool, die de ingekorte versie van de Danse macabre van Camille Saint-Saëns speelt. Tijdens de Danse macabre dwalen de geest van de burggraaf en zijn dochter Esmeralda rond in de catacomben. Bloemen beginnen te wiegen, hekken en grafstenen te dansen. Uit een sarcofaag in de rechtervleugel van de voorstelling komt een skelet tevoorschijn: het stoffelijk overschot van de burggraaf. Uit een grafkist aan de linkerzijde komt de dochter van de burggraaf omhoog. De steen op haar graf heeft als opschrift "PVELLA INNOCENTA MCCC-MCCVI" (Onschuldig meisje, 1300-1206; zie Wetenswaardigheden). Nabij de sarcofaag van de burggraaf is een brandstapel, waar de heks Visculamia tweemaal verschijnt en vervolgens verdwijnt. Aan het einde van de show klinken zware donderslagen en valt het geheel stil. De viool speelt nog het laatste deel van de Danse macabre en de voorstelling is voorbij.

De voorstelling duurt ongeveer zes en een halve minuut.

Wetenswaardigheden[bewerken]

  • Bij de zwevende viool wordt gebruikgemaakt van het Pepper's ghost effect.
  • Op een van de grafzerken buiten, voor de toren, staan op de bovenzijde zowel het logo van de Nederlandse Spoorwegen als het (oude) logo van de Rabobank afgebeeld.
  • In de catacomben bevindt zich een zerk met de opdruk 'Den Hegarty'. Dit lijkt Oudnederlands, maar is een verwijzing naar een Ierse rockzanger die tijdens de bouw op de radio te horen was.
  • Wie na de voorstelling even blijft wachten, kan de monniken achteruit zien lopen, terug naar hun startpositie.
  • Esmeralda, de dochter van de graaf, leefde volgens haar grafsteen van MCCC (1300) tot MCCVI (1206). Ze is dus theoretisch -94 jaar oud geworden. Vermoedelijk is hier eerder sprake van een fout van de vormgever.
  • Sinds de Winter Efteling van 2007-2008 staat in de catacomben een grafzerk met daarop de naam "Kate Bush". De zerk, gebruikt voor de tv-opnames van de zangeres in 1978, heeft daarna altijd achter de schermen van het Spookslot opgeslagen gelegen. In 2003 heeft de steen ter gelegenheid van het 25-jarig jubileum van de attractie een aantal weken buiten tegen de toren gestaan.
  • Het uiterlijk van de hoofdshow is mede geïnspireerd door de horrorfilm "Tombs of the Blind Dead" een film uit 1971 over een vervloekt klooster in Spanje.[bron?]
  • Op de plek waar tegenwoordig de jammerende man zit, zat tot 1986 een gevangen krokodil die geluid maakte. Het geluid van de krokodil is nu nog te horen in de Fata Morgana bij de krokodillen aldaar.

Externe links[bewerken]

Bronnen
  • Documentariaat De Efteling
  1. Vijzintuigen Spookslot