Sportdrank

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een sportdrank is een drank die snel de dorst lest van sportbeoefenaars en snel door het lichaam wordt opgenomen.

Samenstelling[bewerken]

Meestal zijn de dranken hypotoon of isotoon, wat inhoudt dat ze weinig koolhydraten en mineralen bevatten. Hierdoor wordt de drank snel opgenomen door het lichaam. Ook vullen ze zouten en mineralen aan en mogen ze niet zwaar op de maag liggen.

Werking[bewerken]

De drank komt eerst in de maag. De maag houdt de drank even vast en geeft die daarna door aan de darmen. In het algemeen geldt dat de drank langer door de maag wordt vastgehouden naarmate deze rijker aan deeltjes is. Ook de hoeveelheid zout is van belang: als er meer zouten in de drank zitten, wordt deze sneller opgenomen. De samenstelling van een sportdrank is zodanig, dat deze snel door het maag-darmstelsel wordt opgenomen.

Vitaminen[bewerken]

Hoewel een sporter behoefte kan hebben aan extra vitamine-inname, heeft het geen zin deze aan een sportdrank toe te voegen. Een sportdrank is bedoeld om op korte termijn een vochttekort aan te vullen, terwijl een vitaminetekort doorgaans over een periode van enkele weken wordt opgelopen.

Doelgroep[bewerken]

Hoewel sporters een logische doelgroep zijn, wordt de drank ook veel gedronken als gewone dorstlesser door de gewone consument.


Wetenswaardigheden[bewerken]

  • Een sportdrank moet niet verward worden met een Energy Drink. Ook zijn er speciale hersteldranken die juist voor ná het sporten zijn bedoeld.
  • De eerste sportdrank werd gemaakt in 1927, genaamd Lucozade, maar sinds 1980 is er sprake van een consumentenmarkt.
  • Hippocrates gaf al in 360 voor Christus aan dat er een verband bestaat tussen voeding en prestatie.