Spreekiller
 Iemand vindt dat dit artikel, of een gedeelte daarvan, samengevoegd zou moeten worden met Amok, of dat er een duidelijkere afbakening tussen beide artikelen dient te worden gemaakt (hier melden). |
Een spree killer (onvertaald uit het Engels) of amokmaker is een moordenaar die een of meerdere moorden pleegde door lukraak op willekeurige mensen te schieten. Het fenomeen spree killer vertoont overeenkomsten met massamoordenaars en seriemoordenaars. Beruchte voorbeelden van spree killers zijn de moordenaar van Woo Bum-Kon, die 57 mensen vermoordde en daarna zelfmoord pleegde en de schutters op scholen als de Columbine High School en in het geval van de Erfurt-moorden.
De spree killer met de meeste doden op zijn naam is Anders Behring Breivik, die in 2011 in Noorwegen 69 slachtoffers maakte.[1] In veel gevallen komt de schutter zelf ook aan zijn eind, ofwel door zelfmoord ofwel doordat hij gedood wordt door een omstander met een wapen. De tragedie in Noorwegen vormt een uitzondering. De dader werd ingerekend door de politie en gaf aan te willen praten en legde tijdens ondervragingen een bekentenis af.
Het Amerikaanse Bureau of Justice Statistics definieert spree killing als "moorden op een of meer locatie(s) met vrijwel geen tussentijd tussen de moorden". Seriemoordenaars plegen hun daden gewoonlijk met tussenpozen en bij hen is er vaak sprake van een gerichter patroon, massamoordenaars blijven meestal op één locatie.
Spree killers [bewerken]
Enkele bekende spree killers:
- Mutsuo Toi (het bloedbad van Tsuyama, 1938)
- Howard Unruh (1949)
- Billy Cook (1951)
- Charles Starkweather (1958)
- Brenda Ann Spencer (1979)
- Woo Bum-Kon (1982)
- James Oliver Huberty (1984)
- Michael Robert Ryan (het bloedbad van Hungerford, 1987)
- Barend Strydom (alias Wit Wolf, 1988)
- Marc Lépine (het bloedbad van École Polytechnique, 1989)
- Joseph Wesbecker (1989)
- David Gray (het bloedbad van Aramoana, 1990)
- George Hennard (het bloedbad van Luby's, 1991)
- Thomas Hamilton (het bloedbad van Dunblane, 1996)
- Martin Bryant (het bloedbad van Port Arthur, 1996)
- Andrew Cunanan (1997)
- Carl Drega (1997)
- Mark O. Barton (1999)
- Benjamin Nathaniel Smith (1999)
- Eric Harris en Dylan Klebold (bloedbad op Columbine High School, 1999)
- Nikolay Soltys (2001)
- Friedrich Leibacher (2001)
- Jean-Pierre Roux-Durraffourt, op straat, Tours, Frankrijk, (2001)
- Robert Steinhäuser (het Erfurt incident, 2002)
- De scherpschutters van Beltway (2002)
- De scherpschutter van West Virginia (2003)
- Bart Ross, Chicago, Illinois, (2005)
- Brian Nichols, rechtszaal, Atlanta, Georgia (2005)
- Jeff Weise, school, Red Lake Chippewa Reservaat, Minnesota (2005)
- Aaron Kyle Huff, house party, Seattle (het bloedbad van Capitol Hill, 2006)
- Cho Seung-hui, schoot 32 mensen dood in een schietpartij op Virginia Tech in april 2007
- Robert A. Hawkins (schietpartij in Westroads Mall, december 2007)
- Matti Juhani Saari (schietpartij in Kauhajoki, september 2008)
- Tim Kretschmer (schietpartij op de Albertville-Realschule, maart 2009)
- Wellington Menezes de Oliveira (schietpartij in Realengo bij Rio de Janeiro), 7 april 2011
- Tristan van der Vlis (schietpartij Alphen aan den Rijn), 9 april 2011
- Anders Behring Breivik, Noorwegen, 22 juli 2011
- Nordine Amrani, Luik, 13 december 2011
Literatuur [bewerken]
- Pan Pantziarka, 2000, Lone Wolf, Virgin Publishing (studie, 2000)
- Helen Zahavi, Dirty Weekend, Macmillan, Londen (roman, vertaald in het Nederlands onder dezelfde titel 1991)
| Bronnen, noten en/of referenties |
