Spreidingsbreedte
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De spreidingsbreedte (zie statistiek) is het verschil tussen de kleinste en de grootste meting uit een gegevensset.
Als de standaardafwijking en variantie niet voldoen, kan de spreidingsbreedte gebruikt worden als maatstaf voor de spreiding. De spreidingsbreedte is echter erg gevoelig voor extremen. Een alternatief is dan gebruik te maken van de gemiddelde absolute afwijking, of de interkwartielafstand.