Staartkikker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Staartkikker IUCN-status: Veilig[1] (2004)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren) Stam: Chordata (Chordadieren) Klasse: Amphibia (Amfibieën) Orde: Anura (Kikkers en padden) Familie: Leiopelmatidae Geslacht: Ascaphus
Soort
Ascaphus truei Stejneger, 1899

De staartkikker (Ascaphus truei) is een kikker uit de familie Leiopelmatidae. Lange tijd behoorde de staartkikker, samen met de enige andere soort uit het geslacht Ascaphus, Ascaphus montanus tot een aparte familie: de staartkikkers (Ascaphidae). In 2006 is deze indeling echter vervallen.

[bewerken] Algemeen

Deze kikker is bodembewonend, wordt 4 - 5 centimeter lang en heeft een zeer variabele kleur variërend van groenig, roestbruin tot grijstinten. De pupil is verticaal en de huid is licht wrattig. De staartkikker komt voor in de Pacifische kust langs Noord-Amerika, in stromende bergbeken in vochtige bossen. De determinatie van staartkikkers is bij de mannelijke exemplaren niet zo moeilijk; deze hebben een staart-achtige uitstulping, wat een verlengstuk van het geslachtsorgaan is. Het is niet echt een penis, omdat deze inwendig aanwezig is, eerder een transportbuis om het sperma beter in te brengen. Het zijn hiermee een van de weinige amfibieën die een inwendige bevruchting kennen. Het is een zeer waterminnende soort die nooit ver uit de buurt van de beek komt en 's nachts op jacht gaat.

[bewerken] Voortplanting

De staartkikker maakt geen paargeluid en waarschijnlijk staat dat in verband met het ontbreken van een tympanum (trommelvlies). De eitjes hebben geen pigmenten en worden onder stenen in het water afgezet. De kikkervisjes zijn te herkennen aan een witte stip op de staartwortel en de typische zuigsnuit waarmee ze in de modder woelen op zoek naar voedsel, maar zich ook goed vast kunnen zuigen aan stenen. Hierdoor blijven ze in de bergbeek waar ze vandaan komen, en worden ze niet door de stroom in een rivier gebracht. Deze snuit is zo lang dat deze de helft van de lichaamslengte bedraagt.