Stabilisator (scheikunde)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een stabilisator is een stof die een chemische reactie vertraagt (chemische inhibitie) en op die manier voor een stabilisatie zorgt. Het kan in die zin gezien worden als verwant met een katalysator, hoewel deze de eigenschap bezitten chemische reacties te versnellen door verlaging van de activeringsenergie. Daarnaast wordt het begrip stabilisator ook gebruikt om te refereren aan chemische verbindingen die spontane scheiding van mengsels, suspensie, emulsie en schuimvorming voorkomen.

Voorbeelden van stabilisatoren zijn:

Stabilisatoren in de voedingsindustrie[bewerken]

Stabilisatoren worden vaak aan makkelijk ontledende voedingsstoffen toegevoegd om ze beter houdbaar of vervoerbaar te maken. Zo wordt aan mayonaise meestal EDTA toegevoegd om de stabiliteit van de emulsie te behouden, zodat de mayonaise niet spontaan gaat schiften. Chocolademelk uit de supermarkt bevat vaak carrageen als stabilisator.

Zie ook[bewerken]