Stan Laurel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stan Laurel
Stan Laurel (links) in de film "Flying Deuces" (1939)
Stan Laurel (links) in de film "Flying Deuces" (1939)
Algemene informatie
Volledige naam Arthur Stanley Jefferson
Geboren 16 juni 1890
Overleden 23 februari 1965
Land Verenigd Koninkrijk
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Stan Laurel, echte naam Arthur Stanley Jefferson (Ulverston, 16 juni 1890Santa Monica, 23 februari 1965) was een Brits filmacteur die het bekendst werd als de 'dunne' helft van het komische duo Laurel en Hardy.

Biografie[bewerken]

Jonge jaren[bewerken]

Laurel was de zoon van Arthur en Madge (Margaret) Jefferson, beiden actief in de Britse theaterwereld. Hij werd geboren in het huis van zijn grootouders in 3 Argyle Street, Ulverston[1] Laurels ouders hadden het vaak druk met hun werk, waardoor Laurel de eerste jaren van zijn leven vooral bij zijn grootmoeder, Sarah Metcalfe, doorbracht. Hij studeerde aan de King James I Grammar School in Bishop[2] en The King's School in Tynemouth. Tevens studeerde hij een tijdje aan de Rutherglen Academy.[3]

Start carrière[bewerken]

Stan Laurel

In 1910 kwam Laurel voor het eerst naar de Verenigde Staten, als lid van het Fred Karno-gezelschap waar ook Charlie Chaplin deel van uitmaakte.[4] Laurel bleef in de VS als vaudeville artiest achter en speelde incidenteel in een film. Tussen 1916 en 1918 trad Laurel een paar keer op met Alice en Baldwin Cooke, met wie hij de rest van zijn leven goede vrienden bleef. In 1921 werkte hij al incidenteel een keer samen met zijn toekomstige partner Oliver Hardy in de stomme film The Lucky Dog. De twee waren toen echter nog geen duo en speelden afzonderlijke rollen.

Rond dezelfde tijd ontmoette Laurel Mae Dahlberg, die een grote invloed had op zijn leven. Hij nam op haar aandringen officieel de artiestennaam Stan Laurel aan. Tevens kreeg hij via haar een contract bij Universal Studios om korte komische films te gaan maken. De eerste was Nuts in May. Dit contract hield echter niet lang stand vanwege een reorganisatie binnen Universal.

In 1924 deed Laurel afstand van het theater om zich geheel op een carrière als filmacteur te richten. Hij kreeg een contract bij Joe Rock voor twaalf korte films. Het contract stelde echter dat Dahlberg niet in deze films mee mocht spelen. Rock vond namelijk dat zij Laurel te veel hinderde in zijn werk.

In 1926 trouwde Stan met zijn eerste vrouw, Lois Neilson. Hij trouwde later in zijn leven nog drie keer, waaronder twee keer met Virginia Ruth Rogers.[5]

Duo met Oliver Hardy[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Laurel en Hardy voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In 1926 (zij het pas officieel in 1927) begon zijn samenwerking met Oliver Hardy bij de Hal Roach-studio. Al snel werden zij bekend als komisch duo en speelden ze samen in veel stomme films. Later speelden zij ook, aanvankelijk met tegenzin, in gesproken films. Gedurende hun samenwerking was Laurel het creatieve brein van het tweetal. Hardy, gemakzuchtig van nature, wimpelde vragen over zaken als productie en scenario's meestal af met "Ask Stan." De twee traden tot 1957 op in 106 korte en lange films. Ook maakten ze theatershows in zowel Amerika als Europa.

Na Laurel & Hardy[bewerken]

Het graf van Stan Laurel.

Na de dood van Hardy in 1957, stopte Laurel definitief met acteren. Hij woonde Hardy’s begrafenis niet bij, maar volgens eigen zeggen zou Hardy wel begrijpen waarom. Laurel werkte nadien enkel nog als producer en scriptschrijver voor andere komieken. Mensen die hem kenden beweerden dat Laurel zwaar aangeslagen was door de dood van Hardy, en deze nooit geheel heeft kunnen verwerken. Komiek Jerry Lewis, vriend van Laurel, beweerde dat Laurel zo verlamd was dat hij weigerde uit te gaan.

In 1961 kreeg Laurel een Academy Award vanwege al zijn prestaties op het gebied van komedie. Hij woonde de laatste jaren van zijn leven in een klein appartement in het Oceana Hotel in Santa Monica. Hij bleef trouw aan zijn fans; zo sleet hij zijn dagen met het beantwoorden van brieven en telefoongesprekken.

Dood[bewerken]

Laurel was gedurende zijn leven een kettingroker, tot hij op zijn zeventigste plotseling besloot te stoppen. Stan Laurel overleed op 74-jarige leeftijd, enkele dagen nadat hij een hartaanval had gehad.

Op Laurels begrafenis hield Dick Van Dyke een toespraak. Laurel had voor zijn overlijden echter zelf zijn grafschrift laten opstellen: "If anyone at my funeral has a long face, I'll never speak to him again" (als iemand op mijn begrafenis een lang gezicht trekt, praat ik nooit meer met hem). Hij ligt begraven op het Forest Lawn Memorial Park in de Hollywood Hills.

Eerbetoon[bewerken]

Noten

  1. Midwinter, Eric. "Laurel, Stan". London: Oxford Dictionary of National Biography, 2006. Retrieved: March 20, 2010.
  2. "Plea to save Stan Laurel's school." The Laurel & Hardy Forum. Retrieved: March 20, 2010.
  3. "A Few Famous Ruglonians." Rutherglen Academy. Retrieved: March 20, 2010.
  4. Fred Karno op de Engelstalige Wikipedia
  5. Harnisch, Larry. "Stan Laurel's stormy marriage full of off-screen drama." Los Angeles Times, June 21, 2009. Retrieved: March 20, 2010.

Externe link