Standard & Poor's

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Standard & Poor's
Standard & Poor's
Oprichting 1941
Sleutelfiguren Douglas L. Peterson
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Hoofdkantoor New York City
Sector Kredietbeoordelaar
Website http://www.standardandpoors.com/
Portaal  Portaalicoon   Economie

Standard & Poor's is een Amerikaanse kredietbeoordelaar, ook wel afgekort tot S&P.

Standard & Poor's Corporation is in 1941 ontstaan door een fusie van Standard Statistics Bureau, opgericht door Luther Lee Blake in 1906, en H.V. and H.W. Poor Co, opgericht door Henry Varnum Poor en Henry William Poor. Het is sinds 1966 onderdeel van McGraw-Hill.

S&P is het bekendst om de S&P 500, een koersindex van 500, hoofdzakelijk Amerikaanse, large cap-bedrijven. Minder bekend bij het grote publiek, maar daarom niet minder belangrijk, is het kredietratingsysteem. Dit systeem geeft een indicatie van de kredietwaardigheid van een onderneming. De grote rivaal van S&P op dit gebied is Moody's. Zowel de verschillende soorten leningen en obligaties die een onderneming heeft uitstaan, als de onderneming zelf hebben een rating. De rating geeft een indicatie van de terugbetaalcapaciteit en het risico dat men op de onderneming of lening loopt.

Overheden kunnen ook een rating krijgen. Hierbij speelt ook de betrouwbaarheid van het regime een rol. De Nederlandse overheid had tot voor kort een AAA-rating. De Nederlandse staat wenst echter niet meer te betalen voor de credit rating van S&P waardoor Standard & Poor's geen uitspraken meer doet over de kredietwaardigheid van de Nederlandse overheid. België heeft een AA+-rating toegewezen. Op 5 augustus 2011 heeft S&P de Amerikaanse kredietwaardigheid verlaagd van AAA naar AA+.

Credit ratings[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Obligatierating voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Een rating is een risico-indicator. Een slechte rating betekent een hoog risico. Voor een hoog risico eisen beleggers en banken een hoge rente. Hoe slechter de rating dus is, hoe duurder het voor een onderneming wordt om geld te lenen. Voor de belegger is het een signaal. Wanneer zijn obligaties van A naar B of C zakken, zal hij ze waarschijnlijk direct verkopen. In veel leningen is een contractsclausule bedongen die de rente afhankelijk maakt van de rating: hoe slechter de rating, hoe meer rente betaald moet worden.

S&P maakt een onderscheid tussen korte- en langetermijnleningen.

Korte-termijnmarkt[bewerken]

  • A-1 Hoge kredietwaardigheid.
  • A-2 Betrouwbaar
  • A-3 Kredietwaardigheid is kwetsbaar voor veranderingen in de economie.
  • B Onzekerheid over kredietwaardigheid in de nabije toekomst.
  • C Bij deze instelling bestaat het gevaar dat deze zijn schulden niet of slechts gedeeltelijk zal kunnen afbetalen.
  • D Schulden zullen (waarschijnlijk) niet op tijd worden terugbetaald. Mogelijk faillissement.

Lange-termijnmarkt[bewerken]

  • AAA Hoge kredietwaardigheid.
  • AA Iets minder hoog maar nog steeds heel betrouwbaar.
  • A Kredietwaardigheid is kwetsbaar voor veranderingen in de economie.
  • BBB Instelling zal haar leningen hoogstwaarschijnlijk wel afbetalen.
  • BB Bij BB beginnen de zogenaamde Junk bonds. Deze instellingen lopen een hoog risico.
  • B
  • CCC Kwetsbaar. kredietwaardigheid hangt af van de toestand van de economie.
  • CC Hoge kwetsbaarheid. Lenen staat gelijk aan speculeren.
  • C Gevaar van faillissement bestaat.
  • CI Te laat met betalen.
  • R Instelling staat onder curatele.
  • SD Instelling heeft een deel van haar schulden niet afbetaald.
  • D Instelling betaalt niet meer. Meestal is surseance van betaling aangevraagd.
  • NR Geen rating (not rated)

Rating AA t/m CCC kunnen ook nog van een + of een - voorzien worden.

Verlaging van de Amerikaanse kredietwaardigheid[bewerken]

Op 5 augustus 2011 verlaagde S&P de kredietwaardigheid van de Verenigde Staten van AAA naar AA+. [1] De motivering hiervoor was dat het consolidatieplan voor de enorm toegenomen staatsschuld, een paar dagen eerder goedgekeurd door het Congres, niet toereikend zou zijn. Men twijfelt ook aan het vermogen van de Amerikaanse beleidsvoerders om over de partijgrenzen heen doeltreffende maatregelen te treffen. In antwoord op het verwijt dat zij inderdaad een rekenfout van 2000 miljard dollar maakten, stellen zij dat dit niets verandert aan het werkelijk probleem. [2]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Standard & Poor's verlaagt kredietwaardigheid VS deredactie.be, 6 augustus 2011
  2. (en) Perscommuniqué S&P, 6 augustus 2011