Stapelbed

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een stapelbed.

Een stapelbed is een soort bed waarbij een bed bovenop een ander bed is geplaatst. Met een stapelbed kunnen kunnen twee of meer personen in dezelfde kamer slapen en daarbij ruimte besparen door zo weinig mogelijk van de beschikbare vloeroppervlakte gebruik te maken. Stapelbedden worden daarom gebruikt op plaatsen met een beperkt vloeroppervlak zoals op een schip of een garnizoen of op plaatsen waar zo veel mogelijk van de beschikbare ruimte gebruikgemaakt wil worden zoals in studentenhuizen, zomerkamphutten, jeugdherbergen, kinderkamers en gevangeniscellen.

Stapelbedden worden gewoonlijk ondersteund door vier palen, op elke hoek van het bed een. Om naar het bovenste bed te gaan wordt een ladder gebruikt. Het bovenste bed is meestal omringd door een reling om te voorkomen dat de slaper eruit valt. Vanwege de noodzaak van een ladder en de hoogte van het bed is het bovenste bed van een stapelbed niet aanbevolen voor kinderen jonger dan zes jaar.

Een hoogslaper is een verhoogd bed vergelijkbaar met een stapelbed maar dan zonder het onderste bed, zodat het vloeroppervlak vrij ligt. Soms is onder het bed een meubel ingebouwd zoals een bureau of een bank.