Stapelia

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stapelia
Stapelia gigantea
Stapelia gigantea
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae
Stam: Angiosperms
Clade: Eudicots
Orde: Gentianales
Familie: Apocynaceae
geslacht
Stapelia
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De Stapelia zijn een geslacht van ongeveer 40 soorten planten, die voornamelijk voorkomen in Zuid-Afrika. Het zijn succulente, bladloze planten die doorgaans laag bij de grond groeien in dichte matten. Op het eerste zicht kunnen ze verward worden met cactussen vanwege hun uiterlijk. Ze hebben echter geen naalden en de overeenkomsten met cactussen zijn te verklaren als convergente evolutie.

Het meest kenmerkend aan de stapelia is hun opvallende bloeiwijze. In de gebieden waar deze planten voorkomen zijn er weinig bestuivende insecten zoals bijen en vlinders. In plaats van bloemen te maken die aantrekkelijk zijn voor insecten door het aanbieden van nectar, richten de stapelia zich op het aantrekken van aasvliegen. De bloemen produceren de geur van rottend vlees. De bloemen hebben een stervormig uiterlijk met 5 kelkbladeren en een corona die de stampers en de meeldraden omvat. Door de vlezige structuur, de behaarde bloembladeren en de bleek gele tot diep rode kleur wordt de indruk gewekt dat het hier gaat om een dood dier. Het patroon van stippen en lijnen suggereert daarbij ook nog eens de aanwezigheid van vliegen op de bloem. Deze combinatie van eigenschappen maakt deze bloemen onweerstaanbaar voor aasvliegen en deze zorgen dan ook voor bestuiving als ze van bloem naar bloem trekken. De bestuiver wordt uiteindelijk niet beloond (er is geen nectar te verzamelen) en de eitjes die de vliegen op de bloem leggen zijn een triest lot beschoren. De maden van de vliegen sterven een hongersdood op en rond de bloem.

Enkele soorten van het geslacht stapelia worden, vanwege hun opmerkelijke bloemen, als kamerplant gehouden.

Soorten[bewerken]

Externe links[bewerken]