Statica

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Statica is belangrijk in de toegepaste wetenschappen, zo mag een brug onder zijn eigen gewicht en de te verwachten belasting niet instorten, verschuiven of kantelen

Statica, evenwichtsleer of weegkunde[1] maakt deel uit van de mechanica en houdt zich bezig met het evenwicht van lichamen die onderhevig zijn aan krachten.

[bewerken] Methode

Om een driedimensionaal lichaam in evenwicht te laten zijn, moet aan zes voorwaarden worden voldaan, te weten: som van alle krachten in x, y en z-richting is nul en som van momenten om x, y en z-richting is nul. Het grootste probleem is dikwijls: alle krachten invoeren, en ook niet teveel. Bijvoorbeeld krachten die op een ander lichaam (of onderdeel) werken. De systeemgrenzen zijn dus belangrijk, en er is een gevaar voor verkeerd gebruik.

Wordt aan een van die zes voorwaarden niet voldaan, dan is een lichaam niet in evenwicht. Merk wel op dat “niet bewegen” niet hetzelfde is als “in evenwicht zijn”. Een lichaam dat een rechtlijnige translatie, met constante snelheid, ondergaat is wat betreft die voorwaarden “in evenwicht”.

[bewerken] Zie ook

Wikibooks
Wikibooks heeft een studieboek over dit onderwerp: Klassieke Mechanica/Statica.


Referenties
  1. De term weegkunde is afkomstig van Simon Stevins De Beghinselen der Weeghconst uit 1586)
Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen