Status Quo (band)

Status Quo
Status Quo in Bristol op 15 november 2005 vlnr: Rick Parfitt, Francis Rossi, John 'Rhino' Edwards en Andy Bown
Achtergrondinformatie
Ook bekend als	The Quo, Quo, The Spectres, Traffic, Traffic Jam, The Status Quo
Jaren actief	1967 - heden
Oorsprong	Londen, Engeland
Genre(s)	Rock, hardrock, psychedelische rock, 'boogie rock'
Label(s)	Fourth Chord, Sanctuary, Eagle, Polydor, Vertigo, Pye
Huidige leden	Francis Rossi Rick Parfitt Andy Bown John "Rhino" Edwards Matt Letley
Ex-leden	John Coghlan Alan Lancaster Pete Kircher Jeff Rich Roy Lynes
http://www.statusquo.co.uk/
Allmusic-profiel
Last.fm-profiel
Portaal    Muziek

Status Quo is een Britse rockband, opgericht in 1962 door Alan Lancaster en Francis Rossi.

Biografie

Status Quo, Ook wel bekend als The Quo of gewoon Quo, is een Engelse rock band wiens muziek gekarakteriseerd wordt door een sterke boogie en boogie-woogie stijl. De wortels van de groep lagen bij "The Spectres" opgericht door schoolgangers Francis Rossi en Alan Lancaster in 1962. Na diverse line-up veranderingen, werd de band eind 1967 "The Status Quo", hetgeen uiteindelijk "Status Quo" werd in 1970. Ze hadden uiteindelijk meer dan 60 bekende hits in het Verenigd Koninkrijk, meer dan welke andere rock band ook in de geschiedenis. 22 van hun singles bereikten de top tien in het Verenigd Koninkrijk.

De band begon in de Underground rock in de jaren 60 onder de naam The Spectres (Niet te verwarren met de Australische groep The Spectres, waar Bon Scott in meespeelde voordat hij bij AC/DC kwam). Rond 1967 ontdekten ze de psychedelische rock en veranderden ze hun naam in Traffic en niet veel later in Traffic Jam (om verwarring te voorkomen met de band Traffic van Steve Winwood). Aan het einde van dat jaar trokken ze Rick Parfitt aan en noemden ze zich Status Quo. Na een korte psychedelische periode met enkele hits zoals 'Pictures of Matchstick Men', 'Blackveils of Melancholy' en Ice in the Sun' veranderde Quo van stijl met het album Dog of two head. Geleidelijk werd met de albums Piledriver en Hello begin jaren zeventig een breed publiek bereikt. De band ontwikkelde een eigen kenmerkende stijl van weinig akkoorden, makkelijke teksten en een stevig ritme. De band scoorde wereldwijd grote hits met onder andere Mean Girl, Paper Plane, Caroline, Down down, Break the Rules, Whatever you want, Rockin all over the world, The wanderer en In the army now, maar brak nooit echt door in de VS. De grootste hit had de band in 1975 met de live versie van Roll over lay down, van het album Hello (1973).

Het jaar 1982 stond wat Status Quo betreft in het teken van hun twintigjarig jubileum. De band bracht een album uit getiteld: 1+9+8+2 (de som van de cijfers is 20). Drummer John Coghlan verliet de band tijdens de opname van dit album en werd vervangen door Pete Kircher. Ook Andy Bown werd toen officieel lid van Status Quo. Bown werkte al jaren intensief mee met de band, maar was tot dan toe nooit officieel als bandlid genoemd.

Op 14 mei 1982 speelde Status Quo in de N.E.C. in Birmingham. Onder het 11.000-koppige publiek bevond zich het koninklijke paar Charles en Diana. Een gedeelte van dit concert verscheen later dat jaar op een album getiteld: Live At The N.E.C..

In 1984 besloot de band om te stoppen met touren. Nog eenmaal werd een grootschalige wereldtournee ondernomen: de The End Of The Road Tour. Deze werd afgesloten met een laatste optreden in Milton Keynes. Bassist Alan Lancaster verliet Status Quo en vestigde zich in Australië. Francis Rossi en Rick Parfitt werkten in 1984 mee aan de Band Aid single Do they know it's Christmas. Dit nummer, dat wereldwijd een nummer 1-hit werd, werd opgenomen om geld in te zamelen voor de gigantische hongersnood in Afrika.

Alan Lancaster kwam nog eenmaal terug toen Status Quo in 1985 Live Aid opende met Rocking all over the world. Dit concert was een vervolg op de inzameling van Band Aid en werd op twee podia, Wembley Stadium Londen en JFK stadium Philadelphia gespeeld. Hoewel op dit optreden kritiek in de media werd geuit, kreeg de band het 72.000 man tellende publiek aan het meezingen en dansen. Achteraf gezien hebben de sceptici hun ongelijk erkend: de opening was een sublieme zet van Bob Geldof gebleken. De sfeer was vanaf het eerste nummer weergaloos.

In april 1986 besloten Parfitt en Rossi, na enig juridisch getouwtrek met Alan Lancaster over de naam Status Quo, toch weer op tournee te gaan, ditmaal in gezelschap van John 'Rhino' Edwards op bas, Jeff Rich op drums en Andy Bown op keyboards. In augustus van dat jaar kwam een nieuw album uit: In The Army Now. De titeltrack was een cover van het Nederlandse duo: Bolland en Bolland. Dit nummer werd uitgebracht op single en de band scoorde hier een van hun grootste hits mee. In de voormalige Sovjet-Unie, waar toen de Perestrojka was begonnen, verkreeg Status Quo met liveoptredens een supersterrenstatus.

Alan Lancaster gaf het Status Quo-repertoire een Australisch vervolg met zijn Lancaster bombers. Ook John Coghlan bleef actief met het oude Status Quo-repertoire.

Na een aantal albums kwam Status Quo in 2002 met "Heavy Traffic". Inmiddels was drummer Jeff Rich vertrokken en hij werd vervangen door Matt Letley. Met dit nieuwe album sloeg Status Quo opnieuw de weg van begin jaren zeventig in: stevige en ongecompliceerde rock.

Heavy Traffic werd in 2003 gevolgd door een coveralbum, genaamd "Riffs". Hierop waren niet alleen maar covers te beluisteren, maar ook opnieuw opgenomen klassiekers als Caroline, Whatever you want, Down the dustpipe en Rockin' all over the world.

Status Quo in Hammersmith Odeon te Londen, 1978.

Op 19 september 2005 bracht de band weer een album uit: The Party Ain't Over Yet. De release van dit album ging vergezeld van een wereldtournee. Bovendien werd in 2005 het feit gevierd dat Francis Rossi en Rick Parfitt elkaar veertig jaar geleden daarvoor hadden leren kennen. De tournee werd in december 2005 onderbroken vanwege gezondheidsproblemen van Rick Parfitt. Aanvankelijk werd keelkanker bij hem vermoed, maar dat bleek niet het geval te zijn.

De band speelde in 2006 op het Arrow Rock Festival in Lichtenvoorde. Op 6 november 2006 kwam de eerste officiële live-DVD uit: Just Doin' It. Deze bevatte opnamen van het concert dat Status Quo in mei 2006 gaf in de N.E.C. in Birmingham.

Het Britse muziekblad NME riep Status Quo in 2006 uit tot de succesvolste Britse band ooit, omdat ze meer hitnoteringen (61) hebben gescoord dan welke andere Britse band ook.

Op 1 juli 2007 speelde de band tijdens het "Concert for Diana" in het Wembley stadion, het nummer Rockin' All Over The World. Op 27 juli 2007 trad de band op tijdens de openingsdag van het Zwarte Cross festival in Lichtenvoorde. Op 11 augustus van dat jaar was Status Quo afsluiter van de eerste editie van Pinkpop Classic.

Het 33ste album van Status Quo verscheen op 17 september 2007: In Search of the Fourth Chord, een naam die verwees naar het feit dat Status Quo regelmatig (ten onrechte) werd verweten slechts van drie akkoorden gebruik te maken.

In september 2008 bracht de band, samen met de Duitse band 'Scooter', een Techno versie uit van 'Whatever you want'. Begin december van dat jaar kwam de band met haar eerste kerstsingle ooit: 'It's christmas time'.

Februari 2010 werden Rick en Francis in Engeland voor bedrage aan popmuziek en werk voor goede doelen benoemd tot OBE [Order of the British Empire].

2011 komt de nieuwe cd Quid Pro Quo uit. De cd staat vol nieuwe songs die doen denken aan vroegere tijden.

Bandleden

• Francis Rossi (zang, gitaar)
• Rick Parfitt (zang, gitaar)
• Andy Bown (keyboard)
• Matt Letley (drums)
• John 'Rhino' Edwards (basgitaar)

Ex-bandleden

• Roy Lines (keyboard) - tot en met 1970
• John Coghlan (drums) - tot 1982
• Alan Lancaster (zang, basgitaar) - tot en met 1985
• Pete Kircher (drums) - 1982 tot en met 1985
• Jeff Rich (drums) - 1986 tot en met 2000

Discografie

Albums

Album(s) met eventuele hitnoteringen in de Nederlandse Album Top 20/50/75/100	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste  positie	Aantal  weken	Opmerkingen
Picturesque matchstickable messages from the Status Quo	1968	-
Spare parts	1969	-
Ma Kelly's greasy spoon	1970	-
Dog of two head	1971	-
Piledriver	1972	-
Hello!	1973	-
Quo	1974	-
On the level	1975	22-02-1975	2	19
Blue for you	1976	28-02-1976	1(3wk)	15
Live	1976	26-02-1977	8	16	Livealbum
Rockin' all over the world	1977	12-11-1977	10	9
If you can't stand the heat	1978	28-10-1978	14	10
Whatever you want	1979	20-10-1979	8	13
Just supposin'	1980	01-11-1980	15	7
Never too late	1981	04-04-1981	17	7
1+9+8+2	1982	01-05-1982	5	12
Back to back	1983	-
Live at the National Exhibition Centre (Birmingham)	1984	12-05-1984	32	5	Livealbum
The complete hitalbum	1985	06-04-1985	22	17	Verzamelalbum
In the army now	1986	20-09-1986	45	9
Ain't complaining	1988	04-06-1988	54	4
Perfect remedy	1989	-
Rockin' all over the years	1990	17-11-1990	22	13	Verzamelalbum
Rock til you drop	1991	-
Live alive Quo	1992	-
Thirsty work	1994	03-09-1994	32	7
Don't stop	1996	-
Under the influence	1999	10-04-1999	74	2
Famous in the last century	2000	-
Greatest hits and more	2000	22-04-2000	16	7	Verzamelalbum
Heavy traffic	23-09-2002	05-10-2002	75	2
Riffs	17-11-2003	-
Xs all areas - The greatest hits	01-10-2004	-			Verzamelalbum
The party ain't over yet...	19-09-2005	24-09-2005	65	2
In search of the fourth chord	14-09-2007	22-09-2007	71	2
Top 100	25-06-2010	17-07-2010	23	7	Verzamelalbum
Quid pro Quo	27-05-2011	04-06-2011	32	3

Album(s) met hitnoteringen in de Vlaamse Ultratop 50/100	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste  positie	Aantal  weken	Opmerkingen
Don't stop	1996	11-05-1996	29	3
Whatever you want - The very best of	1997	15-11-1997	33	13	Verzamelalbum
Quid pro Quo	2011	04-06-2011	61	3

Singles

Single(s) met eventuele hitnoteringen in de Nederlandse Top 40	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste  positie	Aantal  weken	Opmerkingen
Pictures of matchstick men	1968	24-02-1968	4	9	#3 in de Single Top 100
Black veils of melancholy	1968	04-05-1968	18	5
Ice in the sun	1968	31-08-1968	24	7
Technicolor dreams	1968	30-11-1968	tip	-
Mean girl	1973	23-06-1973	19	6	#14 in de Single Top 100
Down, down	1975	08-02-1975	2	11	#1 in de Single Top 100
Roll over lay down (Live)	1975	12-07-1975	2	13	#2 in de Single Top 100
Rain	1976	21-02-1976	5	7	#5 in de Single Top 100
Mystery song	1976	31-07-1976	13	6	#15 in de Single Top 100
Wild side of life	1977	01-01-1977	18	7	#18 in de Single Top 100
Rockin' all over the world	1977	05-11-1977	13	7	#11 in de Single Top 100
Hold you back		17-06-1978	8	9	#6 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Again and again	1978	30-09-1978	10	9	#9 in de Single Top 100
Accident prone	1979	06-01-1979	13	6	#10 in de Single Top 100
Whatever you want	1979	06-10-1979	5	10	#5 in de Single Top 100
Runaway / Living on an island	1979	01-12-1979	tip2	-	#25 in de Single Top 100
What you're proposing	1980	04-10-1980	7	9	#4 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Lies	1980	20-12-1980	35	3	#24 in de Single Top 100
Something about you baby I like	1981	14-03-1981	37	3	#15 in de Single Top 100
Dear John	1982	17-04-1982	22	5	#24 in de Single Top 100
Ol' rag blues	1983	01-10-1983	21	4	#20 in de Single Top 100
Marguerita time	1984	07-01-1984	tip2	-	#35 in de Single Top 100
The wanderer	1984	17-11-1984	4	9	#6 in de Single Top 100
Rock 'n' roll	1985	26-01-1985	25	6	#20 in de Single Top 100
Rollin' home	1986	07-06-1986	tip2	-	#43 in de Single Top 100
In the army now	1986	08-11-1986	11	7	#15 in de Single Top 100
Anniversary waltz (part one)	1990	17-11-1990	4	8	#5 in de Single Top 100
Anniversary waltz (part two)	1991	-			#66 in de Single Top 100
The way it goes	1999	27-03-1999	tip21	-	#62 in de Single Top 100
Little white lies	1999	-			#73 in de Single Top 100
Twenty wild horses	1999	-			#96 in de Single Top 100
Jump that rock (Whatever you want)	26-09-2008	-			met Scooter / #91 in de Single Top 100

Radio 2 Top 2000

Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000	1999	2000	2001	2002	2003	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010	2011
Down down	-	509	262	381	418	414	381	455	563	432	496	512	675
Ice in the sun	1839	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-
In the army now	-	992	900	1365	1498	1692	1295	1547	1824	1545	1909	1855	1728
Pictures of matchstick men	1379	-	1178	1764	-	1817	1819	1771	-	1984	1973	-	-
Rockin' all over the world	-	763	665	710	1016	829	641	876	939	812	910	962	986
Roll over lay down	167	160	89	136	172	226	150	220	328	196	295	330	372
The wanderer	-	1530	762	1881	1937	1571	1496	1798	-	1865	-	-	-
Whatever you want	525	397	298	286	479	425	383	500	561	449	540	603	669

Externe link

• Website Status Quo
• (en) (fr) Video interview with Francis ROSSI 2008

Bronnen, noten en/of referenties

Status Quo

Bandleden: Francis Rossi · Rick Parfitt · Andy Bown · Matt Letley · John 'Rhino' Edwards Voormalige bandleden Roy Lynes · John Coghlan · Alan Lancaster · Pete Kircher · Jeff Rich Studioalbums: Picturesque Matchstickable Messages from the Status Quo (1968) · Spare Parts (1969) · Ma Kelly's Greasy Spoon (1970) · Dog of Two Head (1971) · Piledriver (1972) · Hello! (1973) · Quo (1974) · On the Level (1975) · Blue for You (1976) · Rockin' All Over the World (1977) · If You Can't Stand the Heat (1978) · Whatever You Want (1979) · Just Supposin' (1980) · Never Too Late (1981) · 1+9+8+2 (1982) · Back to Back (1983) · In the Army Now (1986) · Ain't Complaining (1988) · Perfect Remedy (1989) · Rock 'Til You Drop (1991) · Thirsty Work (1994) · Don't Stop (1996) · Under the Influence (1999) · Famous in the Last Century (2000) · Heavy Traffic (2002) · Riffs (2003) · The Party Ain't Over Yet (2005) · In Search of the Fourth Chord (2007)