Stay-behind

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In een stay-behind-operatie organiseert een land geheime medewerkers of organisaties op zijn eigen gebied, voor het geval dat het gebied bezet wordt door een vijand. In dat geval zouden de medewerkers de basis worden van een verzetsbeweging, of spioneren achter de vijandelijke linies.

In de Tweede Wereldoorlog bestonden verscheidene stay-behindorganisaties; in het Verenigd Koninkrijk de Auxiliary Units. Tijdens de Koude Oorlog steunden de NAVO en de CIA stay-behindtroepen in veel Europese landen, met als doel ze te activeren als dat land overgenomen zou worden door het Warschaupact of als de communistische partij aan de macht zou komen in een democratische verkiezing.

In Italië, Oostenrijk, Duitsland, Nederland en andere landen werden veel wapens gevonden die ter beschikking stonden van deze "geheime legers". De bekendste van deze NAVO-operaties was Operatie Gladio.

Lijst van stay-behindplannen[bewerken]

Referenties[bewerken]

  • Nato's Secret Armies: Operation Gladio and Terrorism in Western Europe, door Daniele Ganser, ISBN 0-7146-5607-0