Steenmeel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Steenmeel gemaakt van gemalen kalksteen

Steenmeel of gesteentemeel is fijngemalen gesteente dat gebruikt wordt als bodemverbeteraar. De mineralen en sporenelementen in het gesteente zorgen voor een verhoging van de bodemvruchtbaarheid. Typische gesteentes die gebruikt worden als steenmeel zijn sedimentaire gesteentes als kalksteen en vulkanisch gesteente als basalt. Steenmeel heeft een maximale korrelgrootte van 0,063 mm. Grover gemalen gesteente wordt steengruis genoemd.

Eigenschappen[bewerken]

Steenmeel heeft naar gelang het oorsprongsgesteente speciale eigenschappen. Waar kalksteen voornamelijk calcium-rijk steenmeel produceert, bevat vulkanisch gesteente voornamelijk ijzerrijke silicaten en calciumrijke veldspaten. De langzame verwering in de bodem zorgt voor langdurige voeding voor planten. Ook andere elementen als koper, molybdeen, nikkel, zink en kobalt zorgen voor voedingsstoffen in de bodem.

Productie en toepassing[bewerken]

Steenmeel wordt geproduceerd in groeves en kan zowel het hoofdproduct als een restproduct van bijvoorbeeld natuursteen vormen. Een bekend productiegebied van steenmeel is het Harzgebergte in Centraal-Duitsland.

Bij toepassing in het Schotse plaatsje Blairgowrie werden landbouwproducten geoogst die veel groter waren dan normaal. Uien ter grootte van een voetbal en aardbeien zo groot als appels wekten de interesse van wetenschappers.[1]

In 1908 verscheen het boek Clean Culture - A New Soil Science van Sampson Morgan, een tuinbouwer die op dat moment al veertig jaar aan het experimenteren was met rotsmeel.

Morgan won in die tijd overal tuinbouwwedstrijden met zijn recordoogsten van ziekteresistente groenten en fruit. Morgan geloofde net als de Duitse bio-chemicus Dr. Julius Hensel, dat alle planten de stikstof uit de lucht opnemen en dat er in de bodem alleen voldoende lucht, mineralen, organische stof en vocht nodig zijn om gezonde gewassen te kweken.

Lavameel[bewerken]

Lavameel

Door vulkanisch gesteente als basalt of lavagesteente te vermalen, ontstaat basalt- of lavameel ook wel oergesteentemeel genaamd. Het wordt in de biologisch-dynamische landbouw gezien als een bron van "oerlevenskracht". Veel aan lavameel toegeschreven eigenschappen zijn echter niet wetenschappelijk bewezen.

In sommige veeteeltbedrijven vindt het toepassing als strooisel en toevoeging aan het veevoer. Het zou de stalbodem zuiver houden en daardoor stank en ziekte voorkomen. Mensen nemen de stof in vanwege een verondersteld positief effect op het maagdarmstelsel. Ook vindt het toepassing als cosmetisch middel.[2] Het meel bevat mineralen en sporenelementen.[3]

Gemalen lavagesteente dat in de handel is wordt gewonnen in vulkanische gebieden zoals de Eifel. Hierdoor kan de ecologische structuur van die gebieden worden aangetast.

In een grovere maat korrel, tot 11 mm, noemt men het ook wel "lavazand".

Bronnen, noten en/of referenties