Stelling van Rolle

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de analyse, een deelgebied van de wiskunde, beweert de stelling van Rolle dat er voor een "nette" kromme door de punten A en B, minstens één punt tussen A en B bestaat, waar de raaklijn aan de kromme evenwijdig is aan de rechte door A en B. Anders gezegd is dit de plaats waar de afgeleide nul is.

De stelling werd in 1691 gepubliceerd door de Franse wiskundige Michel Rolle en is naar hem genoemd.

[bewerken] Stelling

Als een functie f voldoet aan de voorwaarden:

  1. f is continu op het gesloten interval [a, b]
  2. f is differentieerbaar op het open interval (a,b)
  3. f(a) = f(b),

dan bestaat er een getal c tussen a en b, waarin de afgeleide van f  gelijk is aan 0.

Teorema de Rolle 1.png

De stelling van Rolle wordt gebruikt in het bewijs van de middelwaardestelling.

[bewerken] Bewijs

Voor de eenvoud noemen we C = f(a) = f(b). Wegens de extremumstelling van Weierstrass bereikt f zowel een minimum m als een maximum M op [a,b]. We moeten dan drie verschillende gevallen onderscheiden:

  1. m < C: m = f(c) met c ∈ [a,b] en c is verschillend van a en b en bovendien is f'(c) = 0, omdat f minimaal is in c.
  2. M > C: analoog.
  3. m = M = C: f is dus constant op [a,b] en dus is voor elke c ∈ [a,b]: f'(c) = 0.

[bewerken] Zie ook

Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen