Stephen Roche

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stephen Roche
Stephen Roche in de Ronde van Frankrijk van 1993
Stephen Roche in de Ronde van Frankrijk van 1993
Persoonlijke informatie
Volledige naam Stephen Roche
Geboortedatum 28 november 1959
Geboorteplaats Dublin, Ierland
Sportieve informatie
Discipline Weg
Ploegen
1981-1984
1985
1986
1987
1988-1989
1990
1991
1992
1993
Peugeot-Shell-Michelin
La Redoute
Carrera-Inoxpran-Albuch
Carrera Jeans-Vagabond
Fagor-MBK
Histor-Sigma
Tonton Tapis-GB
Carrera Jeans-Vagabond
Carrera Jeans-Tassoni
Beste prestaties (top-20)
Parijs-Roubaix 20e (1983)
Luik-Bastenaken-Luik 2e (1987)
Ronde van Lombardije 5e (1984)
Ronde van Italië 1e (1987)
2 etappezeges
Ronde van Frankrijk 1e (1987)
4 etappezeges
Ronde van Spanje 14e (1992)
WK 1e (1987)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Stephen Roche (Dublin, 28 november 1959) is een Iers oud-wielrenner.

Roche werd prof in 1980 en brak een jaar later door met de eindzege in Parijs-Nice. De volgende jaren bewees hij steeds meer een goed ronderenner te zijn: hij won de Ronde van Romandië in 1983 en 1984 en werd het jaar erop vierde in de Ronde van Frankrijk, op vier-en-een-halve minuut na winnaar Bernard Hinault. Het seizoen 1986 ging echter grotendeels verloren door een valpartij, maar het jaar erop kwam hij sterker terug dan ooit. Hij won de Ronde van Italië na een spannende strijd met zijn ploegmaat Roberto Visentini en, met de afwezigheid van de winnaars van de twee jaar ervoor, was hij ook in de Tour groot favoriet. Hij wist deze favorietenrol waar te maken, al moest hij tot op het laatst afrekenen met Jean-François Bernard en Pedro Delgado. Datzelfde jaar werd Roche ook Wereldkampioen wielrennen op de weg. Het laatste in combinatie met het winnen van de Ronde van Frankrijk en de Ronde van Italië, leverde hem de prestigieuze "Triple Crown" op, iets dat enkel door Eddy Merckx werd gerealiseerd.

Het niveau van het seizoen 1987 zou Roche echter nooit meer bereiken. Hij won nog wel de Ronde van het Baskenland en de Vierdaagse van Duinkerke en in 1992 nog een etappe in de Tour. In 1993 nam hij afscheid van de wielersport. Tegenwoordig organiseert hij fietstrainingskampen op Majorca, is eigenaar van een hotel en is betrokken bij de organisatie van de Ronde van Frankrijk.

Overwinningen[bewerken]

1979

1980

  • Paris-Roubaix Espoirs

1981

1983

1984

1985

1987

1989

1990

1991

1992

1993

  • Chateau-Chinon

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

1981
1982
1983 13e  
1984 25e  
1985 Brons ↑ (1) 
1986 opgave   48e  
1987 Jersey pink.svg ↑ (2)  Jersey yellow.svg ↑ (1) 
1989 9e   opgave  
1990 44e  
1991 buiten tijd  
1992 9e (1)  14e  
1993 9e   13e  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Waalse Pijl Parijs-Tours WK op de weg Wereld- ranglijst
1981 14e
1982 Zilver ↑ 16e
1983 20e 20e 24e 18e 7e Brons ↑ 13e (SPP)
1984 28e 21e 19e 5e 18e 5e (SPP)
1985 51e 11e Brons 20e 7e 7e (SPP)
1986
1987 74e Zilver 4e Regenboogtrui ↑ Goud (UWB)
1989 30e 38e 33e
1990 39e 16e 6e
1991 72e 8e 16e 108e
1992 35e 14e 18e 12e 50e 23e
1993 46e 24e
Voorganger:
Moreno Argentin
Wereldkampioen wielrennen
1987
Arc en ciel.pngArc en ciel.pngArc en ciel.png
Opvolger:
Maurizio Fondriest
Voorganger:
Greg LeMond
Vlag van Verenigde Staten
1986
Jersey yellow.svg Winnaar van de Ronde van Frankrijk Jersey yellow.svg
Stephen Roche
Vlag van Ierland
1987
Opvolger:
Pedro Delgado
Vlag van Spanje 1988