Steve Stevaert

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Steve Stevaert

Robert Jos (Steve) Stevaert (Rijkhoven, 12 april 1954) is een Vlaams politicus van de Socialistische Partij Anders (sp.a) en was van 2005 tot 2009 gouverneur van de provincie Limburg.

Inhoud

[bewerken] Opleiding, vorming en personalia

Na zijn studie aan de Hogere Hotelschool werd Stevaert in 1972 cafébaas. In het midden van de jaren '70 startte hij in Hasselt het alternatieve café Roodhuis op. Vervolgens exploiteerde hij een tiental (jongeren)cafés. Als een zaak goed draaide, liet hij ze door anderen uitbaten maar bleef er wel eigenaar van.

Op 28 januari 2006 huwde hij met Marleen Beys, waarmee hij reeds dertig jaar samen woonde.

[bewerken] Politieke carrière

[bewerken] Gemeenteraadslid en gedeputeerde

Steve Stevaert zou door de Limburgse socialistische voorman Willy Claes binnengeloodst zijn in de lokale en later in de Limburgse politiek. Hij werd gemeenteraadslid in Hasselt en later -op zijn 36ste- gedeputeerde van de provincie Limburg, bevoegd voor onder meer jeugdzaken en milieu-aangelegenheden.

In die functie werd hij -onder meer- voorzitter van het Limburgs intercommunaal elektriciteitsbedrijf Interelectra. Stevaert betrok deskundigen uit onder meer Greenpeace als consulenten bij zijn beleid en bouwde met diverse Limburgse projecten aan een rood-groen imago. Dit werkte meermaals op de zenuwen van -grote- coalitiepartner CVP in de Limburgse deputatie en stuitte toen nog regelmatig op weerstand in eigen gelederen. Stevaert werd in die periode ook genoemd in een schandaal rond de Limburgse Reconversiemaatschappij LRM, de provinciale investeringsmaatschappij van Limburg, die ontstond bij de sluitingen van de Limburgse mijnen. Harde bewijzen ontbraken echter en de zaak werd geseponeerd.[1] Volgens Het Belang Van Limburg werd onderzoeksrechter Gutschoven onder druk gezet. Een en ander kaderde in de destijdse tolerantie die ook Agusta en Uniop veroorzaakte.[bron?] Voor de gemeente- en provincieraadsverkiezingen van 1994 nam Stevaert het voortouw voor paarse coalities in Limburg. Er kwam een paars-gele deputatie (SP-PVV-VU). De CVP verdween voor het eerst sinds mensenheugnis uit de meerderheid van de Limburgse provincieraad.

[bewerken] Burgemeester

Dank zij een verkiezingsoverwinning werd Steve Stevaert in 1995 de eerste socialistische burgemeester van Hasselt. Hij kreeg daarmee in 1997 landelijke bekendheid door het lanceren van gratis openbaar vervoer in Hasselt. Hij had bij zijn aantreden een ruime coalitie gevormd en verhoogde meteen de gemeentebelastingen om de stadskas uit de rode cijfers te halen. Zo kon hij onder meer investeren in beter en ook gratis openbaar stadsvervoer om verkeerscongestie in en rond het stadscentrum tegen te gaan en de aanleg van een derde ringweg rond Hasselt te voorkomen. Dit gratis-beleid werd aanvankelijk door veel verkeersdeskundigen op gemengde gevoelens onthaald en er vielen in de politieke commentaar termen als 'links populisme'. Dit beleid diende later wel als voorbeeld voor gelijkaardige initiatieven in binnen- en buitenland. Zijn bijnaam Steve Stunt heeft hij onder meer hieraan te danken. Zijn handelsmerk is het gezellig socialisme.

[bewerken] Minister

Van 1995 tot 1998 zetelde Stevaert, na een verkiezingsoverwinning, in het Vlaams Parlement. Door het ontslag van Louis Tobback in 1998 verving hij Luc Van den Bossche als viceminister-president van de Vlaamse regering en Vlaams minister van Openbare Werken, Vervoer en Ruimtelijke Ordening. In die periode werd hij nationaal bekend (en berucht) door de spectaculaire afbraak van een aantal villa's die door hun bouw of verbouwing herhaaldelijk als zware bouwovertreding veroordeeld waren. Hiermee zette Stevaert een streep onder het gedoogbeleid dat in Ruimtelijke Ordeningszaken bestond in Vlaanderen.

Na de verkiezingen van 13 juni 1999 werd hij viceminister-president en Vlaams minister van Mobiliteit, Openbare Werken en Energie in de paars-groen-gele Vlaamse regering-Dewael I, tot 24 maart 2003. Daarna volgde hij Patrick Janssens op als voorzitter van de sp.a, besteedde in die functie veel tijd aan het vervrouwelijken en moderniseren van zijn partij, terwijl hij als rustig parlementslid weer in het Vlaams Parlement zetelde.

[bewerken] Persoonlijke kenmerken

Stevaert is algemeen bekend om zijn oneliners, zijn haperend en bedachtzaam discours en zijn zangerig Limburgs accent. Hij werd door vele tegenstanders gezien als een handig strateeg. Zo was hij de liberale regeringspartner op fiscaal vlak te vlug af door in 2001 het initiatief te nemen tot het afschaffen van het Vlaamse kijk- en luistergeld en het afschaffen van de zogenaamde pestbelastingen te promoten.

In 2003 behaalde de sp.a, die inmiddels een kartel was aangegaan met het links-liberale Spirit, een verkiezingsoverwinning bij de federale parlementsverkiezingen. Bij de verkiezingen voor het Vlaams parlement in 2004 kon hij dit succes echter niet herhalen. Hij slaagde er ook in de Vlaamse groene partij en coalitiepartner Agalev in ademnood te krijgen met zijn herhaalde aanbod tot nauwe organisatorische samenwerking. Tijdens een groen verkiezingscongres werd hij daarom betiteld als het schijnheilig paterke van Hasselt, een uitspraak die door de congresgangers met veel applaus werd onthaald. Steve Stevaert werd in linkse milieus aanzien als een autoritair ingesteld partijleider. De Antwerpse schrijver Tom Lanoye, in die periode mentor van de Vlaamse groenen, vergeleek Stevaert in dit opzicht met de vroegere socialistische voorman Jos Van Eynde, die naast partijvoorzitter onder andere ook de Antwerpse socialistische krant Volksgazet leidde en in de socialistische familie geen tegenstand of kritiek duldde. Communicatieadviseur Noël Slangen, architect Alfredo De Gregorio en mediaspecialist Ernest Bujok behoren tot zijn intimi.

Steve Stevaert is vrijmetselaar, lid van de werkplaats La Tolérance van de Grootloge van België. [2]

[bewerken] Gouverneur

[bewerken] In functie

In juni 2005 volgde hij Hilde Houben-Bertrand (CVP) op als gouverneur van de provincie Limburg. Hij is daarmee de vijftiende Limburgse gouverneur en de eerste van socialistische strekking. Caroline Gennez volgde hem op aan het hoofd van de sp.a als tijdelijke voorzitter, tot aan de voorzittersverkiezing na de zomer. Toen werd Johan Vande Lanotte voorzitter. Naar eigen zeggen kwam het voortijdig terugtreden uit de nationale politiek er omdat hij geen overgangsfiguur voor de Limburgse provincie wilde installeren. In de interviews werd ook discreet verwezen naar vermoeidheid en gezondheidsproblemen. In juni 2006 verklaarde Stevaert dat dreigende hartproblemen hem dwongen zich terug te trekken uit de actieve politiek.

In zijn beleidsrede 2007 pleitte Stevaert voor een verregaande samenwerking tussen de beide Limburgen, door hem West- en Oost-Limburg genoemd. In dit verband stelde hij: "Grenzen zijn littekens uit een ver verleden, zij verarmen het denken en remmen ontwikkelingen en vernieuwing af. Onze voorsprong schuilt in een schaalsprong. Laat ons in Limburg die horde nemen. Ook Nederlands Limburg is een sterk merk. Samen zijn we onklopbaar, we moeten ons in Europa profileren als één regio. Zo’n grote, Limburgse regio is een heel uitdagend Europees concept, we kunnen uitgroeien tot een Europese kwaliteitszone van de hoogste klasse." De gouverneur vroeg de betrokken overheden om de administratieve en bureaucratische obstakels te uit de weg te ruimen zodat ze de samenwerking tussen burgers, bestuurders en ondernemers niet langer bemoeilijken. Verder bepleitte hij op economisch vlak de uitbouw van de Alberthaven langs het kanaal en op echte duurzaamheid. Ondernemers spoorde hij aan om resoluut de weg in te slaan van het maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO).[3] [4] Hij blijft echter als gouverneur tegen de geplogenheden in nog politiek actief. Zo schopt hij in februari 2009 de SPa nog een geweten door haar te verwijten te veel afstand genomen te hebben van de burger. Het kaviaarsocialisme van Gennez tegenover het meer linkse arbeidersgehalte van Erik De Bruyn bereikt hiermee een hoogtepunt. Bij de bekendmaking van de kieslijsten blijkt Caroline Gennez het pleit gewonnen te hebben.

[bewerken] Ontslag

Op verkiezingszondag 7 juni 2009 vlak na het sluiten van de stembureau's werd bekend bij monde van zijn woordvoerder dat Steve Stevaert zijn ontslag indient als gouverneur.[5] Naar verluidt zou hij geen politiek ambt nastreven maar eerder een functie in de sociaal-economische sector gaan opnemen.[6] Zijn ontslag ging effectief in op 19 juni 2009. Eerste arrondissementscommissaris Herman Meers werd aangesteld als waarnemend gouverneur totdat de opvolging geregeld wordt.

[bewerken] Andere functies

Stevaert was tot 28 november 2008 voorzitter van de bestuursraad van de verzekeringsmaatschappij Ethias, het vroegere OMOB. De € 30 000 die aan het voorzittersmandaat vasthangt, schenkt hij naar eigen zeggen weg aan een goed doel. [7] Hij moet in 2008 afstand nemen van het voorzitterschap en laat Ethias echter achter met een berg schulden, buiten proporties. De boekwaarde van Ethias leven (in zijn geheel en niet per aandeel zoals de prijs zou doen vermoeden) is op 1/1/2009 welgeteld 110 euro nadat er meer dan 1,5 miljard euro ingepompt werd. Ethias zal nog tot ver voorbij 2015 nodig hebben om te recupereren.

[bewerken] Onderscheidingen

In 2004 werd hij minister van Staat.

[bewerken] Politieke loopbaan

Voorganger:
Eddy Baldewijns		 Vlaams Minister van Mobiliteit
1999-2003		 Opvolger:
Gilbert Bossuyt
Voorganger:
Patrick Janssens		 Partijvoorzitter van de sp.a
2003-2005		 Opvolger:
Johan Vande Lanotte
Voorganger:
Hilde Houben-Bertrand		 Provinciegouverneur van Limburg
2005-2009		 Opvolger:
?

[bewerken] Bibliografie

Hij schreef met auteur Jan De Zutter ook enkele boeken:

  • Steve op de rooster
  • Steve honderduit
  • Ander geloof. Naar een actief Pluralisme in Vlaanderen (over religie)
  • Koken met Steve (kookboek)

[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

  1. ↑ De Kameradenrepubliek, De Standaard, 20/03/2003
  2. ↑ Koppen, Jimmy (ed.), Vrijmetselarij voor dummies, Pearson Education Benelux, Amsterdam, 2008, ISBN 9789043014854, p. 351-2
  3. ↑ Minder muur tussen Belgisch- en Nederlands Limburg
  4. ↑ Stevaert pleit voor grensoverschrijdende Provincie Limburg
  5. ↑ Steve Stevaert neemt ontslag als gouverneur van Limburg
  6. ↑ Ontslag Stevaert
  7. ↑ Stevaert voorzitter af bij Ethias
 
Persoonlijke instellingen
Boek maken