Steve Vai

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Steve Siro Vai (Long Island (New York), 6 juni 1960) geldt samen met Joe Satriani als de belangrijkste gitaarvirtuoos van de jaren tachtig en vooral de jaren negentig.

Steve Vai, 2004

Biografie[bewerken]

Om het gitaarspel onder de knie te krijgen nam Steve op 14-jarige leeftijd les bij Joe Satriani. Op 18-jarige leeftijd ging hij studeren aan het gerenommeerde Berklee College of Music in Boston, Massachusetts. Daar maakte hij als student bladmuziek transcripties van Frank Zappa’s meest technische nummers. Toen Zappa deze onder ogen kreeg, was hij zo onder de indruk dat hij Vai vroeg bij de band te komen. In de jaren 1980-1982 drukte hij zijn stempel op het werk van Zappa.

In 1984 kwam zijn eerste soloalbum uit, Flexable. Hierna speelde hij kort in Alcatrazz waar hij de plaats innam van de gitarist Yngwie J. Malmsteen die uit Alcatrazz ging wegens een solodeal. Op uitnodiging van vriend en basvirtuoos Billy Sheehan deed Steve in 1985 auditie voor de band van David Lee Roth. Van de ene op de andere dag werd Vai bekend bij het grote publiek. Samen met onder anderen Billy Sheehan zette hij vele virtuoze muziekstukken neer. In hetzelfde jaar speelde hij ook een kleine rol als gitarist van de duivel in de film Crossroads met als tegenspeler Ralph Macchio.

In 1989 besloot Vai om verder te gaan met zijn solocarrière. Een jaar later kwam zijn meest succesvolle album uit, Passion and Warfare. Veel lof en respect vielen hem ten deel, en zijn naam was definitief gevestigd als gitaargrootheid.

Nadat Ad Vandenberg zich geblesseerd had, speelde Vai diens gitaarpartijen in op het album Slip Of The Tongue van Whitesnake. Vai was ook betrokken bij het mixen van het album en deed de tournee ter promotie van het album mee. Na die tournee verliet hij de band.

Er volgden meer soloalbums, en Vai bracht daarnaast als endorser van Ibanez ook een gitaarlijn, de Jem-serie op de markt. Fabrikant Ibanez werkte daarna samen met Vai aan een 7-snarige gitaar (lage b-snaar extra), de Universe-serie, die hij voor het eerst gebruikt op het album Passion and Warfare. Het succes van deze nieuwe gitaar bleef in eerste instantie achter, totdat bands als Korn en Limp Bizkit de 7-snaar gingen gebruiken voor hun ultra-lage ritmes. De gitaar is nu niet meer weg te denken uit de muziek.

De afgelopen jaren heeft Vai vele gastoptredens gedaan bij artiesten zoals Alice Cooper, Al Di Meola, Joe Jackson, Brian May en meest recentelijk met Motörhead. Met vele muziekgrootheden heeft hij samengewerkt, zoals Robert Fripp, Stu Hamm, Terry Bozzio, Billy Sheehan, Lemmy Kilmister, Greg & Matt Bissonette. Momenteel is hij naast het uitbrengen van soloalbums aan het toeren met het G3 Tour-concept.

Steve Vai en band op Arrow Rock, 2007

1990 was het meest succesvolle jaar voor Steve, hij won op alle gebieden prijzen, o.a.: beste allround gitarist, beste metalgitarist, beste instrumentale rockgitarist, beste instrumentale rockalbum (Passion and Warfare) en beste instrumentale rocknummer.

Dat Steve Vai en zijn band live bij het publiek een gevoelige snaar weten te raken, bewijst hij met zijn optreden op het Arrow Rock Festival 2007 in Biddinghuizen.

G3[bewerken]

G3 Tour is een project van Vai en Satriani. Samen met een wisselende gastgitarist toeren ze over de wereld en spelen een avond lang instrumentale gitaarmuziek. Onder de verschillende gastgitaristen vallen onder anderen Robert Fripp van King Crimson, Paul Gilbert, Yngwie Malmsteen, John Petrucci van Dream Theater en Eric Johnson.

Favored Nations[bewerken]

Steve Vai richt zijn eigen label Favored Nations (FN) op waar veel bekende muzikanten en bands getekend hebben, o.a Vernon Reid van Living Colour, Eric Johnson, Orianthi, Andy Timmons, Larry Coryell en The Yardbirds

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Flex-Able 1984 -
Passion and Warfare 1990 09-06-1990 36 9
Sex & Religion 1993 07-08-1993 24 11 als VAI
Alien Love Secrets 1995 -
Fire Garden 1996 -
G3 (Live in concert) 1997 07-06-1997 43 5 met Joe Satriani & Eric Johnson / Live album
Flex-Able Leftovers 1998 -
The Ultra Zone 1999 -
The 7th Song: Enchanting Guitar Melodies 2000 -
Alive in an Ultra World 2001 -
Live At The Astoria London (DVD) 2003 -
Real Illusions: Reflections 2005 26-02-2005 88 1
Sound Theories Vol. I & II 2007 07-07-2007 97 1
The Story of Light 2012 15-09-2012 75 1*

Dvd's[bewerken]

Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
G3 - Live in Tokyo 2005 19-11-2005 21 2 als Vai /
met Satriani & Petrucci
Where the wild things are 2009 03-10-2009 13 8

Bands[bewerken]

Opgenomen nummers in Samenwerking[bewerken]

Soundtracks[bewerken]

  • Various Artists - "Halo 2 Original Soundtrack" [2004]
  • Various Artists - "The Sounds of NASCAR" [2005]
  • Original Motion Picture Soundtrack - "Ghosts of Mars" [2001]
  • Original Motion Picture Soundtrack - "PCU" [1994]
  • Original Motion Picture Soundtrack - "Encino Man" [1992]
  • Original Motion Picture Soundtrack - "Wayne's World" [1992]
  • Original Motion Picture Soundtrack - "Bill & Ted's Bogus Journey" [1991]
  • Original Motion Picture Soundtrack - "Dudes" [1987]
  • "Crossroads" DVD (live-DVD van het door Eric Clapton georganiseerde Crossroads-festival (2004), niet de film uit 1984 waar Vai de gitarist van de duivel speelt)

Externe links[bewerken]