Steve White (drummer)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Steve White (31 mei 1965) is een Brits drummer.

White deed in 1983 op 17-jarige leeftijd auditie bij The Style Council, de nieuwe band van ex-Jam frontman Paul Weller. Vanwege zijn jazz-achtergrond werd hij aangenomen. In 1985 was hij de jongste drummer die op Live Aid speelde.

Na 1986 ging het artistiek en commercieel bergafwaarts met de Council; door Wellers experimenten met drumcomputers en synthesizers kwam White op een zijspoor te staan. Tijdens de tournee van 1987 deed hij alleen de najaarsoptredens en na de opnamen voor het georkestreerde album Confessions Of A Pop Group, waarop hij wederom een ondergeschikte rol vervulde, hield hij het voor gezien.

In 1990, een jaar na de breuk, kwam de Council nog een keer bijeen voor een televisie-optreden in Japan; White kreeg de demo's te horen waaraan Weller de laatste tijd had gewerkt, en trad opnieuw in dienst van de toekomstige Modfather.

Tussen alle Weller-verplichtingen door speelde White ook met andere artiesten; zo vormde hij met ex-Council-toetsenist Mick Talbot en Ocean Colour Scene-bassist Damon Minchella de supergroep The Players. In 2001 viel White bij Oasis een paar keer in voor zijn jongere broer Alan, en in 2005 was hij op Live 8 te zien bij The Who als vervanger van Zak Starkey (de derde Oasis-drummer).

Inmiddels heeft White de band van Paul Weller verlaten; hij zit met Damian Minchella en Seamus Beaghan (ooit vervangend toetsenist bij Madness) in Trio Valore. Verder is White voorzitter van Premier-drums, manager van Abi Phillips en Sam Grey. Ook heeft hij een stichting die zich sterk maakt voor zaadbalkankerpatiënten.