Steviolglycoside

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Steviolglycosiden vormen een mengsel van zoetstoffen (o.m. stevioside en rebaudioside) die gewonnen worden uit de steviaplant (Stevia rebaudiana). Steviolglycosiden zijn hittebestendig, pH-stabiel, en gisten niet. Bovendien veroorzaken ze, net als andere zoetstoffen, geen glycemische reactie, zodat ze gebruikt worden als suikervervanger voor diabetici en personen die een koolhydraatgevoelig dieet volgen.

Smaak[bewerken]

Steviolglycosiden zijn tot 300 keer zoeter dan suiker.[1] Het product wordt niet door alle gebruikers als zoet ervaren: veel mensen proeven een bittere bijsmaak, die bij sommigen overheerst.[2] Om die reden wordt vaak maltodextrine toegevoegd om de bittere smaak te compenseren.

Toelating[bewerken]

In Japan, China, Zuid-Korea en Brazilië zijn steviolglycosiden al geruime tijd toegestaan voor inwendig gebruik. In het oorsprongsgebied van de steviaplant, de grensstreek tussen Paraguay en Brazilië, kent het gebruik van steviaextract als zoetmiddel al een eeuwenlange traditie en wordt er geen probleem van gemaakt door de wetgever.

In de Europese Unie was daarentegen, met uitzondering van Frankrijk, de toepassing van steviolglycosiden (stevioside en/of rebaudioside) in levensmiddelen tot 2014 niet toegestaan. Dit omdat de veiligheid ervan volgens de Wetenschappelijke Voedingscommissie van de Europese Unie niet vaststond.[3] De Franse overheid heeft in 2009 het aan stevioside verwante rebaudioside A officieel toegestaan als zoetstof.[4] In 2010 heeft de EFSA het gebruik van steviolglycosiden als zoetstof in voedingsmiddelen als veilig beoordeeld[5] en in 2011 werden steviolglycosiden onder E-nummer E960 opgenomen in de Europese lijst van voedingsadditieven.[6]

In Frankrijk is The Coca-Cola Company, drie maanden nadat de Franse overheid rebaudioside A officieel toestond als zoetstof, er als eerste toe overgegaan om een Fanta-variant met deze zoetstof te gaan zoeten.[7] Ook in Nederland zijn inmiddels verscheidene producten verkrijgbaar die met steviolglycosiden zijn gezoet, waaronder groene ijsthee van Lipton, Zin-drinkyoghurt van Arla, Sprankelfruit van Appelsientje, Holy Soda van Sourcy, ijsthee (standaard en groen) van Pickwick, Sprite, Klene Fruitwolken en zoethouten hartjes drop.

Naamgeving[bewerken]

Steviolglycosiden moeten op het etiket vermeld worden als zodanig en/of als E960. Het etiket of ingrediëntenlijst mag niet de zin 'gezoet met stevia' bevatten, aangezien het dan zou gaan om de gehele plant, niet de geraffineerde zoetstof. 'Gezoet met een extract uit de steviaplant' (of vergelijkbaar) is wel toegestaan als aanduiding, mits in de ingrediëntenlijst de juiste benaming wordt aangehouden.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. De waarheid over suiker, gezondheid.be
  2. Zoetstoef Stevia blijkt voor veel mensen bitter, NRC Handelsblad, 26 juli 2012.
  3. SCIENTIFIC COMMITTEE ON FOOD - Opinion on stevioside as a sweetener (adopted on 17 June 1999). SCF/CS/ADD/EDUL/167 final
  4. Food navigator.com - France approves high Reb A stevia sweeteners. By Jess Halliday, 08-Sep-2009
  5. EFSA Panel on Food Additives and Nutrient Sources added to Food - Scientific Opinion on the safety of steviol glycosides for the proposed uses as a food additive. EFSA Journal 2010;8(4):1537. Besproken in: EISMA Voedingsmiddelenindustrie - EFSA keurt stevia goed
  6. Verordening (EU) Nr. 1131/2011 van 11 november 2011
  7. Food navigator.com - Coca-Cola adds stevia to Fanta Still in France. By Guy Montague-Jones, 15-Dec-2009