Stompstaarteekhoorn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stompstaarteekhoorn
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2008)
Mountain beaver burrow.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Rodentia (Knaagdieren)
Familie: Aplodontiidae (Stompstaarteekhoorns)
Geslacht: Aplodontia
Soort
Aplodontia rufa
(Rafinesque, 1817)
Afbeeldingen Stompstaarteekhoorn op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Stompstaarteekhoorn op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

De stompstaarteekhoorn (Aplodontia rufa) is een zoogdier uit de familie van de stompstaarteekhoorns (Aplodontiidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Rafinesque in 1817.

Kenmerken[bewerken]

De rugvacht is zwart tot roodbruin, de buikvacht is geelbruin. Onder elk oor bevindt zich een witte vlek. De lichaamslengte bedraagt 30 tot 46 cm, de staartlengte 2 tot 4 cm en het gewicht 0,8 tot 1,5 kg.

Leefwijze[bewerken]

Deze solitair levende knaagdieren, door de inheemse bevolking ook wel "sewellel" genoemd, graven hun tunnels en holen onder omgevallen bomen en zijn dus veelvuldig aanwezig op plaatsen waar wordt gekapt. Hun tunnels leiden direct naar hun voedselbronnen, zoals boombast, twijgen, uitlopers en malse kruiden. Ze leggen hiermee ook voorraden aan. Het zijn goede klimmers, die regelmatig jonge boompjes vernielen.

Verspreiding[bewerken]

Deze soort komt voor in bergachtige streken langs de zeekusten van Zuidwest-Canada en de zuidwestelijke VS.

Verspreidingsgebied van de stompstaarteekhoorn
Bronnen, noten en/of referenties