Strandleeuwerik

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Strandleeuwerik
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Standleeuwerik in broedkleed
Standleeuwerik in broedkleed
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Passeriformes (Zangvogels)
Familie: Alaudidae (Leeuweriken)
Geslacht: Eremophila
Soort
Eremophila alpestris
(Linnaeus, 1758)
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De strandleeuwerik (Eremophila alpestris) is een vogel uit de familie van leeuweriken (Alaudidae). De vogel heeft een uitgebreid verspreidingsgebied in zowel de Nieuwe Wereld als in Eurazië en Noord-Afrika.

Kenmerken[bewerken]

Het verenkleed is aan de bovenzijde grijsbruin en aan de onderzijde vaalwit. De strandleeuwerik heeft in de broedtijd een opvallende koptekening: verlengde zwarte veren op de kruin vormen "hoorntjes", daaronder zit een gele band die loopt over het voorhoofd met daaronder weer zwart rond het oog en op de "wangen" . De keel is weer geel en daaronder zit weer een zwarte borstband. Door dit patroon is de strandleeuwerik duidelijk herkenbaar.

Er worden meer dan 40 verschillende ondersoorten onderscheiden die kleine verschillen vertonen in de koptekening en in het formaat. De ondersoorten uit de Nieuwe Wereld en de ondersoorten E. a. flava, E. a. brandti en E. a. atlas uit Eurazië en Noord-Afrika bestaat er geen verbinding tussen het zwart van de borstband en het zwart rond he oog, bij de andere ondersoorten uit ZO-Eurpa en Azië is dit wel het geval.[2]

De vogel is in Nederland (E. a. flava) vooral te zien in het winterkleed, waarbij de koptekening minder duidelijk te zien is. De lichaamslengte van deze ondersoort bedraagt 16 tot 19 cm.[3]

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Er zijn 42 ondersoorten.[4]

  • Ondersoorten uit Noord-Amerika:
    • E. a. arcticola (N- Alaska tot Brits Columbia)
    • E. a. hoyti (N- Canada)
    • E. a. alpestris (O-Canada)
    • E. a. merrilli (Westkust van Canada en VS)
    • E. a. strigata (Westkust van Canada en VS)
    • E. a. alpina (Berggebieden in NW-VS)
    • E. a. lamprochroma (Berggebieden W-VS)
    • E. a. leucolaema (ZW-Canada tot in VS)
    • E. a. enthymia (Midden-Canada tot midden-VS)
    • E. a. praticola (ZO- Canada, NO en O-VS)
    • E. a. sierrae (Berggebieden in NO-Californië)
    • E. a. rubea (Midden-Californië)
    • E. a. utahensis (Bergebieden westen en midden-VS)
    • E. a. insularis (eilanden voor de kust bij Californië)
    • E. a. actia (Kustgebergte van Z-Californië en NW-Mexico)
    • E. a. ammophila (woestijngebieden in ZW-VS)
    • E. a. leucansiptila (idem met aansluitend NW- Mexico)
    • E. a. occidentalis (ZW-VS)
    • E. a. adusta (sZW-VS en N-Mexico)
    • E. a. enertera (Baja California)
    • E. a. giraudi (NO-Mexico)
    • E. a. aphrasta (NW-Mexico)
    • E. a. lactea (Noord- en Midden-Mexico))
    • E. a. diaphora (O-Mexico))
    • E. a. chrysolaema (Mexico)
    • E. a. oaxacae (Z-Mexico)
    • E. a. peregrina (Colombia)
  • Ondersoorten in Eurazië en Noord-Afrika:
    • E. a. flava (N- Europa en aansluitend Azië)
    • E. a. brandti (ZO-Europa tot W-Mongolië en N-China)
    • E. a. atlas (Marokko)
    • E. a. balcanica (Balkan en Griekenland)
    • E. a. kumerloevei (West en Midden-Klein Azië)
    • E. a. penicillata (O-Turkije, Kaukasus tot Iran)
    • E. a. bicornis ([[Libanon tot grens van Israël met Syrië)
    • E. a. albigula (NO-Iran en Turkmenistan tot NW-Pakistan)
    • E. a. argalea (uiterste westen van China)
    • E. a. teleschowi (W- en midden-China)
    • E. a. przewalskii (idem)
    • E. a. nigrifrons (idem)
    • E. a. longirostris (NO-Pakistan en Himalayagebied)
    • E. a. elwesi (Tibet)
    • E. a. khamensis (Zuid en midden-China)

De strandleeuwerik is de enige soort leeuwerik die ook broedt in de alpiene zone van gebergtes. In Noord- en Zuid-Amerika tot op 4000 m boven de zeespiegel en in het Himalayagebied tot op 5400 m. Daarnaast komt de soort ook voor tot op zeeniveau in tal van leefgebieden met weinig of alleen zeer lage begroeiing zoals toendra's en steppen, prairies, akkers, weiden en woestijnen.[2]

Voorkomen in West-Europa[bewerken]

De ondersoort E. a. flava broedt in Noord-Europa in de berggebieden van Scandinavië boven de boomgrens en verder naar het noorden en oosten toe in toendragebieden in West-Siberië tot op zeeniveau. Dit zijn trekvogels die zich 's winters ophouden in kustgebieden met weinig begroeiing langs de Noordzee en kunnen in Nederland en België worden aangetroffen.[2]

Leefwijze en voortplanting[bewerken]

De strandleeuwerik voedt zich met zaden, ander plantaardig materiaal en kleine ongewervelde dieren. De vogel broedt in een zelfgemaakt kuiltje in weinig begroeid terrein maar wel beschut tegen wind. Het aantal eitjes per nest ligt meestal tussen de 2 en de 5. Hoe noordelijker de vogel broedt, hoe meer eitjes per legsel. De jongen kruipen na 11 tot 12 dagen uit het ei en worden gevoerd met insecten.[2]

Status[bewerken]

De strandleeuwerik heeft een uitzonderlijk groot verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) zeer gering. In 2004 werd de grootte van de populatie geschat op 140 miljoen individuen. Deze leeuwerik gaat echter in aantal achteruit, maar het tempo ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat de strandleeuwerik als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b (en) Strandleeuwerik op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. a b c d Handbook of the Birds of the World deel 9, 2004.
  3. Svensson, L. et al., 2010. ANWB Vogelgids van Europa, Tirion, Baarn. ISBN 978 90 18 03080 3
  4. Gill, F. & D. Donsker (Eds). (2013). IOC World Bird List (v 3.5).
Externe links