Atomoxetine
 |
Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht. Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts. |
| Atomoxetine | ||||
 |
||||
| (3S)-N-methyl-3-(2-methylfenoxy)- 3-fenyl-propaan-1-amine | ||||
| Farmaceutische gegevens | ||||
| Metabolisatie | Hepatisch, via CYP2D6 | |||
| Halveringstijd | 5 uur | |||
| Gebruik | ||||
| Geneesmiddelengroep | Zenuwstelsel | |||
| Subklasse | Centrale stimulantia | |||
| Merknamen | Strattera (Eli Lilly) | |||
| Indicaties | ADHD | |||
| Voorschrift/recept | Vereist | |||
| Toediening | Oraal | |||
| Dosering | Capsules: 10, 18, 25, 40 and 60 mg | |||
| Databanken | ||||
| CAS-nummer | 83015-26-3 | |||
| ATC-code | N06BA09 | |||
| PubChem | 54841 | |||
| DrugBank | APRD00614 | |||
| Farmacotherapeutisch Kompas | Atomoxetine | |||
| Chemische gegevens | ||||
| Formule | C17H21NO·HCl | |||
| Molaire massa | 291,82 (255,355 zonder HCl) g/mol | |||
|
||||
Atomoxetine (of, onder de merknaam, Strattera®) is een zeer specifieke noradrenaline heropnameremmer die gebruikt wordt om de symptomen van ADHD te verminderen.
Atomexetine is in Nederland geregistreerd voor het verminderen van ADHD-klachten bij kinderen vanaf 6 jaar en adolescenten. In de VS is het tevens geregistreerd voor de behandeling van volwassenen met ADHD.
Volgens het CFH is de werkzaamheid en veiligheid van atomoxetine op de lange termijn nog niet voldoende bekend, en zijn ten opzichte van methylfenidaat geen voordelen naar voren gekomen die de keuze voor het duurdere atomoxetine rechtvaardigen. Als middel van tweede keus kan atomoxetine geprobeerd worden bij kinderen en adolescenten die niet goed reageren op methylfenidaat. Het middel zou volgens het CFH alleen door artsen met specifieke deskundigheid op het gebied van behandeling van ADHD voorgeschreven moeten worden en dan in combinatie met psycho-educatie en opvoedingsadviezen[1].
[bewerken] Werkingsmechanisme
Atomoxetine is een selectieve noradrenaline heropname remmer die werkt in de prefrontale cortex van de hersenen; een hersengebied dat wordt geassocieerd met klachten die horen bij ADHD. In tegenstelling tot andere medicijnen voor ADHD is atomoxetine geen stimulantium en valt dan ook niet onder de opiumwetgeving.
[bewerken] Dosering
Atomoxetine hoeft maar een keer per dag ingenomen te worden. Voor kinderen jonger dan 6 jaar/personen minder dan 70 kg geldt 0,5 mg/kg/dag, geleidelijk verhogen tot 1,2 mg/kg/dag, eventueel tot maximaal 1,4 mg/kg/dag. Ouder dan 6 jaar/zwaarder dan 70 kg beginnen met 40 mg per dag, en in een week omhoog naar 80 mg/dag, eventueel tot een maximum van 100 mg/dag verhogen. Meestal ervaart men het effect van het middel na 2 tot 4 weken.
[bewerken] Bijwerkingen en voorzorgen
Atomoxetine veroorzaakt gewenste en ongewenste karakterveranderingen. Er is een rapport uitgebracht door de American Academy of Pediatrics over ongewenste karakterveranderingen, zoals snel geîrriteerd zijn en irrationeel boos worden. Daarnaast hadden patiënten die atomoxetine gebruikten, significant vaker suïcidale gedachten dan placebogebruikers blijkt uit meerdere onderzoeken met betrekking op zowel kinderen als volwassenen.[1][2][3]
Overige meest voorkomende bijwerkingen van atomoxetine zijn misselijkheid, buikpijn, overgeven, slaperigheid en overmatig zweten. Deze komen meestal alleen maar vlak na start van de behandeling voor en gaan meestal vanzelf weer over.
In verband met het risico op leverbeschadiging, dient een patiënt die geelzucht vertoont, of indien de leverfunctie tests een ongunstige uitslag laten zien, te stoppen met atomoxetine. Bij enkele mensen is leverschade ontstaan als gevolg van het gebruik van Atomoxetine. De kans hierop is echter lager dan 1:50.000 volgens een rapport van de Nederlandse overheid in 2005 wat verwijst naar eerder onderzoek uit Groot-Brittannië. [4]
| Referenties |
