Strijdbijeenkomst

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Strijdbijeenkomst
Naam (taalvarianten)
Vereenvoudigd 批斗大会
Hanyu pinyin pīdòu dàhuì
Tibetaans thamzing
Wylie (romanisatie) (Tibetaans) ‘thab-‘dzing
Zhuyin ㄆㄧ ㄉㄡˇ ㄉㄚˋ ㄏㄨㄟˋ
IPA (Tibetaans) tʰʌ́msiŋ
Strijdbijeenkomst
Naam (taalvarianten)
Vereenvoudigd 批判斗争大会
Hanyu pinyin pīpàn dòuzhēng dàhuì
Zhuyin ㄆㄧ ㄆㄢˋ ㄉㄡˇ ㄓㄥ ㄉㄚˋ ㄏㄨㄟˋ
Strijdbijeenkomst
Een Tibetaanse vrouw die geofferd wordt aan een strijdbijeenkomst, rond 1958

Een strijdbijeenkomst of vechtbijeenkomst was een methode van de Communistische Partij van China in de tijd van Mao Zedong om de publieke opinie te vormen en politieke rivalen of klassenvijanden te vernederen, te vervolgen en/of uit te schakelen.

Jaren '50[bewerken]

In de jaren '50 begonnen de landhervormingen en zette de communistische regering arme boeren aan om met geweld land in te nemen. Landeigenaren werden betiteld als de uitbuitende klasse (剥削阶级, bōxuē jiējí) en rond twee miljoen van hen werd ter dood gebracht tijdens deze strijdbijeenkomsten.

Jaren '60 en '70[bewerken]

Tijdens de Culturele Revolutie vanaf midden jaren '60 werden talrijke strijdbijeenkomsten uitgevoerd door de Rode Gardes, waardoor miljoenen Chinezen het leven lieten tijdens de sessies zelf of erna in gevangenissen.

In bepaalde grootschalige sessies gingen onschuldige mensen voorop in een parade, waarna ze gewelddadig en woest door het publiek werden afgeranseld en in veel gevallen vervolgens werden geëxecuteerd door een vuurpeloton. In sommige gevallen werden tot 100.000 burgers gedwongen een strijdbijeenkomst bij te wonen.

Slachtoffers[bewerken]

Miljoenen Chinezen lieten het leven tijdens strijdbijeenkomsten. Vaak werden ze betiteld als kapitalistische verrader, contrarevolutionair, rennende hond van de imperialistische kleinburgerij en dergelijke.

Ook vielen anderen ten prooi aan de strijdbijeenkomsten, zoals klassenvijanden en rivalen. Slechts enkele voorbeelden van bekende revolutionairen zijn Liu Shaoqi, Deng Xiaoping, Zhu De en Peng Dehuai.

De Tibetaanse tiende pänchen lama onderging een thamzing-bijeenkomst van vijftig dagen nadat hij de kritische petitie van 70.000 tekens had overhandigd. Ook buitenlanders kregen te maken met de strijdbijeenkomsten, zoals de Engelse radiotechnicus Robert Webster Ford die voor de regering van historisch Tibet had gewerkt.

Verbod vanaf 1978[bewerken]

Na de dood van Mao Zedong en het aantreden van Deng Xiaoping in 1978 kwam er een verbod op de strijdbijeenkomsten en verschillende andere gewelddadige campagnes die waren ontwikkeld tijdens het bewind van Mao.

Literatuur[bewerken]

  • (en) 'Struggle Meeting' in: Guo Jian, Yongji Song en Yuan Zhou, Historical Dictionary of the Chinese Cultural Revolution (Historical Dictionaries of Ancient Civilizations and Historical Eras, No.17), Lanham Md (The Scarecrow Press) 2006, ISBN 0-8108-5461-9, pp. 269-270.