Strijkijzerruwhaai

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Strijkijzerruwhaai
IUCN-status: Kwetsbaar[1] (2007)
Strijkijzerruwhaai
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Chondrichthyes (Kraakbeenvissen)
Onderklasse: Elasmobranchii (Haaien en roggen)
Superorde: Selachimorpha (Haaien)
Orde: Squaliformes (Doornhaaiachtigen)
Familie: Dalatiidae (Valse doornhaaien)
Geslacht: Oxynotus
Soort
Oxynotus centrina
(Linnaeus, 1758)
Verspreiding
Verspreiding
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De strijkijzerruwhaai of grootvindoornhaai (Oxynotus centrina) is een vis uit de familie van valse doornhaaien (Dalatiidae) en behoort derhalve tot de orde van doornhaaiachtigen (Squaliformes).

Kenmerken[bewerken]

Hij heeft zeer hoge, zeilvormige rugvinnen, voorafgegaan door stekels. Het lichaam is samengedrukt driekantig, de mond bevat gegroefde lippen en de bovenkaak is bezet met lansvormige tanden. Achter het oog bevindt zich een groot spiraculum. De vis kan een lengte bereiken van 150 centimeter.

Leefwijze[bewerken]

Het voedsel bestaat uit borstelwormen en andere ongewervelden. Dankzij de grote lichaamsholte en de olierijke lever heeft het dier veel drijfvermogen en beweegt hij zich moeiteloos voort boven de zeebodem, waar hij zijn voedsel vindt.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De strijkijzerruwhaai is een zoutwatervis. In brakwater is de soort nog nooit aangetroffen. De vis prefereert een diepwaterklimaat en leeft hoofdzakelijk nabij de bodem in de Atlantische Oceaan maar komt ook voor in de Middellandse Zee. De diepteverspreiding is 60 tot 660 meter onder het wateroppervlak.

Relatie tot de mens[bewerken]

De strijkijzerruwhaai is voor de visserij van beperkt commercieel belang. In de hengelsport wordt er weinig op de vis gejaagd.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Froese, R., D. Pauly. en redactie. 2005. FishBase. Elektronische publicatie. www.fishbase.org, versie 06/2005.
  • David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp).