Strontiumcarbonaat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Strontiumcarbonaat
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van strontiumcarbonaat
Structuurformule van strontiumcarbonaat
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
SrCO3
IUPAC-naam strontiumcarbonaat
Molmassa 147,6289 g/mol
SMILES
C(=O)([O-])[O-].[Sr+2]
InChI
1S/CH2O3.Sr/c2-1(3)4;/h(H2,2,3,4);/q;+2/p-2
CAS-nummer 1633-05-2
EG-nummer 216-643-7
PubChem 15407
Beschrijving Wit-grijs poeder
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur wit-grijs
Dichtheid 3,7 g/cm³
Smeltpunt 1290 °C
Kookpunt 1700 °C
Oplosbaarheid in water (bij 18°C) 0,011 g/L
Onoplosbaar in water
Brekingsindex 1,518 (589 nm, 20 °C)
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Strontiumcarbonaat is het strontiumzout van koolzuur, met als brutoformule SrCO3. De stof komt voor als wit tot grijs poeder dat onoplosbaar is in water. Het komt in de natuur voor als het mineraal strontianiet.

Synthese[bewerken]

Strontiumnitraat kan bereid worden uit de reactie van strontiumsulfaat en natriumcarbonaat:

\mathrm{SrSO_4 + Na_2CO_3 \rightarrow SrCO_3 + Na_2SO_4}

Eigenschappen en reacties[bewerken]

Strontiumcarbonaat is een zeer fijn poeder dat vergelijkbare eigenschappen als calciumcarbonaat bezit. Het lost niet op in zuiver water, maar wel in koolzuurhoudend water. Hierbij wordt het goed oplosbare strontiumwaterstofcarbonaat gevormd:

\mathrm{SrCO_3 + H_2O + CO_2 \rightarrow Sr(HCO_3)_2}

Aangezien het een carbonaat is, is de verbinding een zwakke base. Bijgevolg reageert het hevig met (sterke) zuren, waaronder salpeterzuur. Daarbij wordt strontiumnitraat gevormd:

\mathrm{SrCO_3 + 2 \ HNO_3 \rightarrow \ Sr(NO_3)_2 + \ H_2O + \ CO_2}

Met zoutzuur wordt strontiumchloride gevormd:

\mathrm{SrCO_3 + 2HCl \rightarrow SrCl_2 + \ H_2O + \ CO_2}

Bij deze reacties komt telkens koolstofdioxide vrij als gas. Vandaar de oplossing in een proefbuis schuimt.

Boven 1268°C en atmosferische druk ontleedt het in koolstofdioxide en strontiumoxide:

\mathrm{SrCO_3\ \rightarrow SrO + CO_2 \uparrow}

Bij verhoging van de druk tot ongeveer 70 bar en verhitting tot 1497°C zal het smelten.

Toepassingen[bewerken]

Strontiumcarbonaat wordt gebruikt als uitgangsstof voor de bereiding van de meeste andere strontiumverbindingen. Verder werd het in kleurentelevisies aangewend voor de absorptie van röntgenstraling en de pyrotechniek om een dieprode kleur aan vuurwerk te verlenen. Zink dat bij industriële elektrolyses gebruikt wordt, wordt gereinigd met strontiumcarbonaat.

Vroeger werd strontiumcarbonaat ook ingezet in de behandeling van schizofrenie. Heden ten dage wordt het nog in de homeopathie gebruikt tegen onder meer artritis.

Externe link[bewerken]