Strotklepje

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Strotklepje
Epiglottis
doorsnede van de menselijke keel
doorsnede van de menselijke keel
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Het strotklepje,[1] de epiglottis[2] of het sublinguium[3] is een dun, dekselachtig kraakbeenklepje, bedekt met een slijmvlies, dat zich aan de basis van de tong bevindt. Het klepje controleert de toegang tot de ruimte tussen de stembanden. Normaal gezien is de klep naar boven gericht, maar wanneer men slikt, wordt door optrekken en naar voren verplaatsen van het strottenhoofd de epiglottis in een passieve beweging als een deksel boven de stembanden naar beneden gevouwen, zodat voedsel dat via de slokdarm naar de maag gaat niet in de luchtpijp terecht kan komen. De epiglottis is één van de kraakbeenstructuren die het strottenhoofd vormen.

Ontsteking van het strotklepje wordt epiglottitis genoemd.

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. Kloosterhuis, G. (1965). Praktisch verklarend zakwoordenboek der geneeskunde (9de druk). Den Haag: Van Goor Zonen.
  2. His, W. (1895). Die anatomische Nomenclatur. Nomina Anatomica. Der von der Anatomischen Gesellschaft auf ihrer IX. Versammlung in Basel angenommenen Namen. Leipzig: Verlag Veit & Comp.
  3. Lewis, C.T. & Short, C. (1879). A Latin dictionary founded on Andrews' edition of Freund's Latin dictionary. Oxford: Clarendon Press.