Stuart O'Grady

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stuart O'Grady
Stuart OGrady, 2013 Tour Down Under (cropped).jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Stuart O'Grady
Bijnaam Stuey
Geboortedatum 6 augustus 1973
Geboorteplaats Adelaide, Australië
Lengte 176 cm
Gewicht 73 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Gestopt
Discipline Weg
Specialisatie sprinten, kasseien
Ploegen
1995-1998
1999-2003
2004-2005
2006-2008
2009-2010
2011
2012-2013
GAN
Crédit Agricole
Cofidis
Team CSC
Team Saxo Bank
Team Leopard
GreenEdge
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo 3e (2004)
Ronde van Vlaanderen 3e (2003)
Parijs-Roubaix 1e (2007)
WK 4e (2004)
Extra
2 etappezeges in Ronde van Frankrijk
Zeges:  
HEW Cyclassics
Tour Down Under
2004
1999 en 2001
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Stuart O'Grady tijdens de Ronde van Frankrijk 2005.

Stuart O'Grady (Adelaide, 6 augustus 1973) is een voormalig Australische wielrenner.

Zijn specialiteit was sprinten. Dat blijkt ook uit zijn eindklasseringen in het puntenklassement van de Ronde van Frankrijk waar hij vier maal tweede werd; dat was in 1998, 1999, 2001 en 2005, en een maal derde (in 2002). Vooral in 2001 was O'Grady dichtbij het groen, maar toen raakte hij de trui op de laatste dag kwijt aan Erik Zabel. Later in zijn carrière ging hij zich toeleggen op het klassieke werk.

Hij was professional van 1995 tot 2013 en in 1996 deed hij voor het eerst mee aan de Ronde van Frankrijk. In 1998 en ook in 2001, droeg hij een aantal dagen de gele trui. Als 33-jarige behaalde hij op zondag 15 april 2007 (bij bijzonder mooi weer) zijn meest prestigieuze overwinning: de kasseiklassieker Parijs-Roubaix.

In de Ronde van Frankrijk 2007 kwam O'Grady zwaar ten val in de 8e etappe, in de afdaling van de Cormet de Roselend. O'Grady brak zijn sleutelbeen, zijn schouderblad, vijf ribben en enkele botten rondom zijn ruggengraat. Ook liep hij een doorboorde long op.

In juli 2013 kondigde hij de dag na de Ronde van Frankrijk aan dat hij per direct stopte met professioneel wielrennen.[1] Enkele dagen na die aankondiging verklaarde O'Grady dat hij in aanloop naar de Ronde van Frankrijk van 1998 epo heeft gebruikt.[2]

Belangrijkste overwinningen[bewerken]

1993

1994

1995

1996

1997

1998

1999

2000

2001

2002

2003

2004

2006

2007

2008

2011

2012

2013

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

1996
1997 109e  
1998 54e (1) 
1999 94e  
2000 opgave  
2001 54e  
2002 77e  
2003 90e  
2004 61e (1)  opgave  
2005 opgave   77e  
2006 90e   65e  
2007 opgave  
2008 opgave   109e  
2009 124e   opgave  
2010 149e   opgave  
2011 78e   93e  
2012 97e  
2013 161e  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Parijs-Tours Gent-Wevelgem WK op de weg Wereld- ranglijst
1996 47e 83e 103e
1997 55e 30e 16e 7e
1998 59e 30e 20e 32e 75e 24e
1999 36e 43e 16e
2000 40e 71e 32e 101e
2001 55e 60e 23e
2002 13e 13e
2003 21e Brons ↑ 18e Brons ↑
2004 Brons ↑ 123e 5e 4e
2005 4e 16e 18e 10e 67e (UPT)
2006 Brons ↑ 6e 40e (UPT)
2007 5e 10e Goud ↑ 24e 23e (UPT)
2008 89e 5e 8e 86e (UPT)
2009 57e (UWR)
2010 120e 45e
2011 10e 69e 8e 91e 177e (UWT)
2012 53e 125e
2013 86e 96e


Bronnen, noten en/of referenties