Stuart O'Grady

Stuart O'Grady
Persoonlijke informatie
Volledige naam	Stuart O'Grady
Bijnaam	Stuey
Geboortedatum	6 augustus 1973
Geboorteplaats	Adelaide, Australië
Lengte	176 cm
Gewicht	73 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg	GreenEdge
Discipline	Weg
Specialisatie	sprinten, kasseien
Ploegen
1995-1998 1999-2003 2004-2005 2006-2008 2009-2010 2011 2012-heden	GAN Crédit Agricole Cofidis Team CSC Team Saxo Bank Team Leopard GreenEdge
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo	3e (2004)
Ronde van Vlaanderen	3e (2003)
Parijs-Roubaix	1e (2007)
Ronde van Frankrijk	54e (1998, 2001) 2 etappezeges
WK	4e (2004)
Extra
Zeges:
HEW Cyclassics Tour Down Under	2004 1999 en 2001
Portaal    Wielersport

Stuart O'Grady tijdens de Ronde van Frankrijk 2005.

Stuart O'Grady (Adelaide, 6 augustus 1973) is een Australische wielrenner.

Zijn specialiteit was sprinten. Dat blijkt ook uit zijn eindklasseringen in het puntenklassement van de Ronde van Frankrijk waar hij vier maal tweede werd; dat was in 1998, 1999, 2001 en 2005, en een maal derde (in 2002). Vooral in 2001 was O'Grady dichtbij het groen, maar toen raakte hij de trui op de laatste dag kwijt aan Erik Zabel. Later in zijn carrière ging hij zich toeleggen op het klassieke werk.

Hij is professional sinds 1995 en in 1996 deed hij voor het eerst mee aan de Ronde van Frankrijk. In 1998 en ook in 2001, droeg hij een aantal dagen de gele trui. Als 33-jarige behaalde hij op zondag 15 april 2007 (bij bijzonder mooi weer) zijn meest prestigieuze overwinning: de kasseiklassieker Parijs-Roubaix.

In de Ronde van Frankrijk 2007 kwam O'Grady zwaar ten val in de 8e etappe, in de afdaling van de Cormet de Roselend. O'Grady brak zijn sleutelbeen, zijn schouderblad, vijf ribben en enkele botten rondom zijn ruggengraat. Ook liep hij een doorboorde long op.

Belangrijkste overwinningen

1993

• Wereldkampioenschap wielrennen baan, ploegenachtervolging (met Brett Aitken, Billy J. Shearsby en Tim O'Shannessey)

1994

• Gemenebestspelen baan, 10 mijl
• Gemenebestspelen baan, ploegenachtervolging (met Brett Aitken, Bradley McGee en Tim O'Shannessey)
• Australisch kampioen baan, ploegkoers (met Brett Aitken)

1995

• Wereldkampioen achtervolging met Australië
• Lohne
• 5e etappe Circuit Cycliste de la Sarthe
• Stadtlohn

1996

• 3e etappe Ronde van Murcia
• Keulen

1997

• 5e etappe Ronde van Beieren
• Cottesloe
• Subiaco
• 1e etappe Herald Sun Tour
• 6e etappe Herald Sun Tour
• 8e etappe Herald Sun Tour

1998

• 14e etappe Ronde van Frankrijk
• Geelong
• 2e etappe Jayco Bay Cycling Classic
• 2e etappe Prudential Tour
• 7e etappe Prudential Tour
• Eindklassement Prudential Tour
• 3e etappe Ronde van Luxemburg
• 4e etappe deel b Ronde van Poitou-Charentes
• Noosa International Criterium

1999

• 3e etappe Tour Down Under
• 5e etappe Tour Down Under
• Eindklassement Tour Down Under
• Classic Haribo
• Melbourne-Sorrento
• 4e etappe Mount Buller Cup
• Eindklassement Mount Buller Cup
• 5e etappe Prudential Tour

2000

• 3e etappe Midi Libre

2001

• Eindklassement Tour Down Under
• Monein
• Profronde van Oostvoorne
• Gouden Pijl Emmen

2002

• Gemenebestspelen, wegwedstrijd

2003

• Australisch kampioen op de weg, Elite
• 6e etappe Ronde van Langkawi
• 8e etappe Ronde van Langkawi

2004

• 5e etappe Dauphiné Libéré
• 7e etappe Dauphiné Libéré
• Puntenklassement Dauphiné Libéré
• 5e etappe Ronde van Frankrijk
• HEW Cyclassics
• Olympisch Kampioen koppelkoers (met Graeme Brown)
• Grand Prix de Villers-Cotterêts
• Wiener Radfest
• 1e etappe Post Danmark Rundt

2006

• UCI ProTour Ploegentijdrit (met Lars Ytting Bak, Michael Blaudzun, Bobby Julich, Christian Müller, Brian Vandborg, Jens Voigt en David Zabriskie)
• 1e etappe Ronde van Spanje (ploegentijdrit, met Carlos Sastre, Lars Bak, Nicki Sørensen, Marcus Ljungqvist, Íñigo Cuesta, Volodymyr Hoestov, Kurt-Asle Arvesen en Fabian Cancellara)

2007

• Parijs-Roubaix

2008

• 2e etappe Herald Sun Tour
• 5e etappe Herald Sun Tour
• Eindklassement Herald Sun Tour

2011

• 1e etappe Ronde van Spanje (ploegentijdrit) (met Jakob Fuglsang, Fabian Cancellara, Maxime Monfort, Thomas Rohregger, Daniele Bennati, Oliver Zaugg, Robert Wagner en Davide Viganò)

2012

• 1e etappe Tirreno-Adriatico (ploegentijdrit) (met Matthew Goss, Svein Tuft, Sebastian Langeveld, Cameron Meyer, Baden Cooke, Jens Mouris en Tomas Vaitkus)

Resultaten in voornaamste wedstrijden

Jaar Ronde van Italië Ronde van Frankrijk Ronde van Spanje 1996 1997 109e   1998 54e (1)  1999 94e   2000 opgave   2001 54e   2002 77e   2003 90e   2004 61e (1)  opgave   2005 opgave   77e   2006 90e   65e   2007 opgave   2008 opgave   109e   2009 124e   opgave   2010 148e   opgave   2011 78e   93e   2012 97e   (*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen

Jaar Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Parijs-Tours Gent-Wevelgem WK op de weg Wereld- ranglijst 1996 47e 83e 103e 1997 55e 30e 16e 7e 1998 59e 30e 20e 32e 75e 24e 1999 36e 43e 16e 2000 40e 71e 32e 101e 2001 55e 60e 23e 2002 13e 13e 2003 21e  ↑ 18e  ↑ 2004  ↑ 123e 5e 4e 2005 4e 16e 18e 10e 67e (UPT) 2006  ↑ 6e 40e (UPT) 2007 5e 10e  ↑ 24e 23e (UPT) 2008 89e 5e 8e 86e (UPT) 2009 57e (UWR) 2010 120e 45e 2011 10e 69e 8e 91e 177e (UWT) 2012 53e 125e 2013 86e

Olympisch kampioen
Baanwielrennen: Madison mannen 2000: Brett Aitken & Scott McGrory · 2004: Stuart O'Grady & Graeme Brown · 2008: Juan Curuchet & Walter Pérez