Sturmgewehr 44

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sturmgewehr 44 (StG44)/Maschinenpistole 43 (MP43)/Maschinenpistole 44 (MP44)
Sturmgewehr 44
Sturmgewehr 44
Type Licht automatisch geweer/aanvalsgeweer
Land van oorsprong Duitsland
Gebruiksgeschiedenis
In gebruik Tweede Wereldoorlog
Gebruikt door Nazi-Duitsland
Productiegeschiedenis
Ontworpen 1943
Aantal geproduceerd 425.977
Eigenschappen
Kaliber 7,92x33 mm[1]
Massa (geladen) 5,22 kg[1]
Lengte 940 mm[1]
Loop 419 mm
Grootte magazijn 30 patronen[1]

De Maschinenpistole 43, Maschinenpistole 44 en het Sturmgewehr 44 (respectievelijk MP43, MP44 en StG44) waren de namen voor een licht automatisch geweer dat werd ontwikkeld uit de Mkb 42 (H) door Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog als onderdeel van het Maschinenkarabiner (automatische karabijnen) programma. De vele namen voor de opvolger van de Mkb 42 (H) zijn het resultaat van de ingewikkelde bureaucratie in nazi-Duitsland.

MP43, MP44 en StG 44 waren bijna identieke wapens met enkel kleine verschillen en productiedata. De laatste, het StG44, werd Sturmgewehr genoemd. Het combineerde de voordelen van machinepistolen en automatische geweren. De Nederlandse vertaling voor dit type is aanvalsgeweer.

Voor de MP 43 werd een nieuwe patroon ontwikkeld in het kaliber 7,92 x 33 mm, ook bekend onder de naam 7,92 mm Kurz.[1]

De combinatie van de betrekkelijk kleine patroon en het wapenontwerp maakte mogelijk dat het geweer op korte afstand als een machinepistool gebruikt kon worden, terwijl het als aanvalsgeweer op langere afstand accurater was dan dat. Vergeleken met een repeteergeweer was het veel kleinere bereik tijdens de Tweede Wereldoorlog geen groot nadeel omdat veel gevechten op vrij korte afstand plaats vonden in dorpen, steden en beboste gebieden.

Voordat het StG44 in de Wehrmacht werd geïntroduceerd was die voornamelijk voorzien van machinepistolen en repeteergeweren, zoals de MP38/40 en de Karabiner 98k. Echter kon maar een klein deel van de Duitse militairen met dit moderne wapen worden bewapend. Een "Sturmgewehr" was in de Tweede Wereldoorlog hard nodig. Er werd nu niet meer zoals in de Eerste Wereldoorlog op kilometers afstand op elkaar geschoten maar de soldaten van beide kanten zaten soms wel in dezelfde dorpen, steden of beboste gebieden. Speciaal voor dit soort situaties was al de MP38/40 ontworpen maar deze was niet effectief op lange afstanden. De StG44 verving zowel de MP40 als de Mauser Karabiner 98k. Het was weliswaar geen totaal betrouwbaar wapen maar het was prima hanteerbaar en het had voldoende vuurkracht om de geallieerde opmars te vertragen.

Het Sturmgewehr 44 wordt wel het beste automatische geweer van WOII genoemd. Het is de voorloper van de AK-47 en alle andere huidige aanvalsgeweren (zoals de M16 (vuurwapen)).

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c d e Hoek, K.A. van den, Tweede Wereldoorlog: De soldaat in de oorlogsmachine, Rotterdam, Lekturama, 1978, pag. 68