Stygimoloch
| Stygimoloch Status: Uitgestorven, als fossiel bekend |
|||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
| Geslacht | |||||||||||||||||||
| Stygimoloch Galton & Sues, 1983 |
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
Stygimoloch spinifer was een dinosauriër behorend tot de groep van de Pachycephalosauria die tijdens het Late Krijt (Maastrichtien) leefde in het huidige Noord-Amerika.
De soort is in 1983 beschreven door Sues, op basis van alleen de schedel, holotype MPM 8111. De geslachtsnaam betekent: "duivel van de Styx", vanuit het Hebreeuwse moloch, "demon", een verwijzing naar de Hell Creek formatie in North Dakota waar het fossiel gevonden is. De soortaanduiding betekent "stekeldragend" en verwijst naar de stekels aan de achterzijde van de schedel. Het dier had de voor de groep kenmerkende verdikking van het schedeldak. Hij was zo'n drie meter lang.
Stygimoloch was een planteneter en leefde wellicht in kudden.
Volgens Jack Horner was Stygomoloch spinifer geen aparte soort maar slechts een groeifase en dus een synoniem van Pachycephalosaurus.[1] Dit geldt mogelijk ook voor Dracorex, een pachycephalosauriër die zeer veel op Stygimoloch leek en mogelijk nauw verwant is.
Bronnen, noten en/of referenties
Referenties
Literatuur
|
