Subduraal hematoom

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Subduraal hematoom
Coderingen
ICD-10 S06.5
ICD-9 432.1
DiseasesDB 12614
MedlinePlus 000713
eMedicine neuro/575
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde
CT-beeld van een subduraal hematoom (De witte vlekken bij de pijlen is bloed).

Een subduraal hematoom is een bloeding tussen het harde hersenvlies en het spinnenwebvlies.

Ontstaanswijze[bewerken]

De hersenen worden omgeven door drie hersenvliezen (van buiten naar binnen): het harde hersenvlies (dura mater), het spinnenwebvlies (arachnoides) en het zachte hersenvlies (pia mater). Bij een subduraal hematoom gaat het om een bloeding die ontstaat tussen het harde hersenvlies en het spinnenwebvlies. In deze ruimte lopen kleine bloedvaatjes. Deze bloedvaatjes kunnen scheuren als gevolg van een schedeltrauma. Dit leidt tot het ontstaan van een hematoom. Dit hematoom kan door zijn groei druk uitoefenen op de onderliggende hersenen. Met als gevolg dat de bloedvoorziening gecomprimeerd wordt, wat leidt tot uitvalsverschijnselen. Het hematoom kan acuut ontstaan na een schedeltrauma, of het geeft pas na enige tijd enkele symptomen, afhankelijk van hoe groot het trauma is. Patiënten die vaak vallen (epilepsie, ziekte van Parkinson, alcoholisme) en patiënten die bloedverdunnende medicatie tot zich nemen hebben een verhoogd risico op het krijgen van deze aandoening.

Klinische verschijnselen[bewerken]

Het begin is vaak sluipend met toegenomen slaperigheid en geleidelijk of acuut ontstaan van uitvalsverschijnselen. De uitvalsverschijnselen zijn niet altijd aanwezig, met name het geval is bij jongere patiënten. In een later stadium ontstaat een beeld waarbij sprake is van een wisselend gedaald bewustzijn. Het meest constante neurologische symptoom (ca. 80%) is het wisselend gedaalde bewustzijn al dan niet samengaand met psychische veranderingen

Diagnostiek[bewerken]

Met een CT-scan kan men de bloeding zichtbaar maken.

Therapie[bewerken]

Stabiele kleine hematomen worden spontaan, door het lichaam, geresorbeerd. In alle overige gevallen is een chirurgische interventie noodzakelijk (ontlediging via twee boorgaten of trepanatie)

Bronnen, noten en/of referenties
  • Oosterhuis HJGH (2000) Klinische neurologie, Houten/Diegem, Bohn Staflue Van Loghum
  • Kenneth Lindsay W, Bone I, Callender R (2000) Neurology and neurosurgery illustrated, Londen, Churchill Livingstone