Subotica

**Subotica**
Суботица
Szabadka
	Plaats in Servië
	;
	Situering
Regio	Vojvodina
District	Severna Bačka
Coördinaten	46°05'N 19°40'E
	Algemeen
Oppervlakte	1008 km²
Inwoners (2002)	147.758
Burgemeester	Saša Vučinić
	Overig
Postcode	24 000
Netnummer	024
Kenteken	SU
Portaal	Zuidoost-Europa

Voor de gelijknamige plaats in Koceljeva, zie Subotica (Koceljeva)

Subotica - Stadhuis

Het oude theater voor de vernietiging

Stadhuis

Subotica (Servisch: Суботица; Hongaars: Szabadka, voorheen: Maria-Theresiopolis) is een stad in Servië, in het uiterste noorden van de Bačka (het centrale deel van de Vojvodina), aan de grens met Hongarije. De stad telt 104.547 inwoners.

De stad, die in een vruchtbare vlakte ligt, ontwikkelde zich pas na de Turkse tijd: in 1686 kwam de stad in Oostenrijkse handen. Keizerin Maria Theresia gaf haar in 1779 de status van vrije koninklijke stad (die Novi Sad in 1748 ook gekregen had). In de tijd van de dubbelmonarchie was de stad Hongaars. Ondanks latere Servische import wordt de stad nog steeds voor 50% door Hongaren bewoond (waarmee het een van de meest Hongaarse grote steden buiten Hongarije is). In 1920 kwam Subotica aan Joegoslavië. Het was toen de derde stad van het land (na Belgrado en Zagreb).

De bloeitijd van de stad lag tussen het midden van de negentiende eeuw (toen ze een spoorwegknooppunt werd) en 1920 (toen ze een grensstad werd). Dat is goed zichtbaar in de binnenstad, die wordt gekarakteriseerd door uitbundige gebouwen in Hongaarse jugendstil. De opvallendste vertegenwoordigers daarvan zijn het buitengewoon grote stadhuis uit 1908-1910 van de architecten Marcell Komor en Dezső Jakab, de synagoge uit 1902 van dezelfde architecten en het Raichlehuis, dat is voorzien van ornamenten in keramiek uit de fabriek van Zsolnay in Pécs. De overdadige stijl van Subotica kan niet iedereen bekoren: Claudio Magris schrijft er in zijn beroemde boek Donau het volgende over: "Het lijkt een fascinerend onechte en tegen de goede smaak zondigende stad. De onechtheid schijnt de poëzie van Subotica te zijn.”^[1] Van de gemengde bevolking van Subotica moeten in het bijzonder de Boenjewatsen vermeld worden: dit is een Kroatische etnische subgroep, die zich in de Oostenrijkse tijd in de stad en haar omgeving vestigden. Subotica is de meest Katholieke stad van Servie (70% is Rooms Katholiek) en is de zetel van het Bisdom Subotica. Subotica was de geboorteplaats van de Servische schrijver Danilo Kiš en de Hongaarse schrijver Dezső Kosztolányi.