Sudetenduitse Partij

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Sudetenduitse Partij (Duits: Sudetendeutsche Partei, afkorting SdP) was tussen 1933 en 1945 een politieke partij in Tsjecho-Slowakije. Tussen de oprichting op 1 oktober 1933 en 19 april 1935 was de naam van de partij Sudetendeutsche Heimatfront (SHF).

De Sudetenduitsers waren in de jaren 20 van de 20e eeuw grotendeels verenigd in een tweetal partijen: de Deutsche Nationalpartei Böhmens (Duitse Nationale Partij van Bohemen) en de radicale Deutsche Nationalsozialistische Arbeiterpartei (Duitse Nationaalsocialistische Arbeiderspartij). De Tsjecho-Slowaakse regering besloot in 1933 deze twee partijen te verbieden. De meeste aanhangers van de partijen sloten zich nu aan bij de Sudetenduitse Partij, opgericht door Konrad Henlein. In eerste instantie waren onder de leden van de partij weinig aanhangers van het nationaalsocialisme van Adolf Hitler. De partijleden zagen meer in de samenvoeging van het land met Oostenrijk dan met het Duitse Rijk.

Het oorspronkelijke streven van Henlein was het creëren van een staat "als een tweede Zwitserland", waarin alle bevolkingsgroepen tot hun recht zouden komen. In toenemende mate werd de leiding van de partij echter overgenomen door de nationaalsocialisten, die meer zagen in de vereniging van alle Duitssprekenden in Europa binnen een staat. In mei 1935, vlak na de naamswijziging, werd de SdP de op een na sterkte partij van Tsjecho-Slowakije, met 44 van de 300 zetels in de volksvertegenwoordiging. In hetzelfde jaar werd de partij steeds meer afhankelijk van het Duitse Rijk, zowel op financieel als ideologisch gebied.

In oktober 1938, na de annexatie van Sudetenland door het Duitse Rijk in het Verdrag van München, werd de SdP onderdeel van de NSDAP, de partij van Hitler.

Uiteindelijk werd de SdP aan het einde van de Tweede Wereldoorlog opgeheven en verboden.

Bronnen, noten en/of referenties