Sulawesischarrelaar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sulawesischarrelaar
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Sulawesi-of Temmincks scharrelaar.Illustratie gemaakt door John Gerrard Keulemans.
Sulawesi-of Temmincks scharrelaar.
Illustratie gemaakt door John Gerrard Keulemans.
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Coraciiformes (Scharrelaarvogels)
Familie: Coraciidae (Scharrelaars)
Geslacht: Coracias
Soort
Coracias temminckii
(Vieillot, 1819)
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De sulawesischarrelaar of Temmincks scharrelaar (Coracias temminckii) is een soort scharrelaar uit het geslacht Coracias, die endemisch is op Noord- en Zuidoost Celebes. De vogel is vernoemd naar de Nederlandse vogelkundige Coenraad Jacob Temminck.

Beschrijving[bewerken]

De sulawesi-scharrelaar is 30-40 cm lang. De vogel is helder lichtblauw op de borst en buik en op de kruin. De rug, schouder en een groot deel van de vleugeldekveren zijn olijfgroen. De kop is rond het oog donkerpaars en dit gaat geleidelijk over in het donker olijfgroen van de schouders. De staart is glanzend donkerpaars tot bijna zwart en de stuit is lichtblauw. De snavel is zwart. Mannetje en het vrouwtje hebben hetzelfde verenkleed, de onvolwassen vogels zijn minder kleurrijk en zijn bruin op de borst met een blauwe waas.[2]

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De sulawesi-scharrelaar komt voor op Celebes (Sulawesi) en enkele eilanden in de buurt zoals Pulau Manterawu, Pulau Bangka, Pulau Lembeh, Pulau Butung en Pulau Muna. Het leefgebied van de Sulawesi-scharrelaar bestaat uit een afwisselend, savanne-achtig landschap tot op een hoogte van ca. 1000 m boven de zeespiegel. Het is geen vogel van dicht primair regenbos. In het laagland bewoont de vogel de randen van het regenbos of kale stukken waarin nog hoge (dode of levende) bomen staan. Verder is de vogel te vinden in mangrovebossen, gebieden met struikgewas, agrarisch gebied met dorpen waar hij vaak zittend op telegraafpalen is te vinden of in de kale takken van alleenstaande bomen.[2]

Status[bewerken]

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, maar er is geen aanleiding te veronderstellen dat de soort bedreigd wordt in zijn voortbestaan. Daarom staat de sulawesi-scharrelaar als niet bedreigd op de rode lijst van de IUCN.[1]

Bronnen, noten en/of referenties