Sulpicius

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Sulpicius, ook Sulpitius, bijgenaamd Pius (Latijn voor de vrome), is een in de Rooms-katholieke Kerk vereerde heilige. Volgens de legende was hij een telg uit een adellijk geslacht, die werd opgevoed aan het hof van koning Chlotharius II. Hij zou geboren zijn in Vatan, rond 570, en overleed te Bourges, op 17 januari 644 of 647.

De geestelijke Sulpicius werd hoofd van het seminarie van Bourges en in 618 zieleherder van het leger van Chlotarius II. In 624 werd hij aartsbisschop van Bourges. Hij richtte vele kerken en kloosters op in de streek van Bourges. Sulpicius wijdde de heilige Desiderius tot bisschop van Cahors en zijn leerling Remaclus werd op zijn aandringen abt in Solignac. Hij woonde het concilie van Clichy in 627 bij; tijdens dit concilie werden onder andere de woekerpraktijken van geestelijken verboden, wat een explosieve stijging van de reguliere rente tot gevolg had. Op latere leeftijd trok hij zich terug in het door hem gestichte klooster en zette zich in voor de bekering van de joden.

Zijn feestdag is op 17 januari (in Bourges ook op 29 januari). Sulpicius is de patroon van Bourges en van de late priesterroepingen. Hij wordt ook aangeroepen tegen de jicht en tegen huidziekten.

Er zijn vele kerken die Sulpicius als schutspatroon hebben, waaronder de Saint-Sulpice in Parijs.

Weerspreuk[bewerken]

Zijn naam is verbonden aan een aantal weerspreuken, zoals:

Geeft St. Sulpicius schoon ijs,
Dan is de lente goed en wijs.

Externe link[bewerken]